Tom, Rozdzial

 1   1, II |        wiedział, usiłował zawiązać rozmowę z panem domu. Czynił to~
 2   1, III|            dla niego niezapomnianą rozmowę. Tym razem ona to weszła
 3   1, IV |         kanapom i fotelom kończyła rozmowę z wysokim i sztywnym szwagrem
 4   1, V  |      ogrodu słyszeć już można było rozmowę, którą prowadził z kimš
 5   2, II |     jadalnej słychać było ożywioną rozmowę i nawet jakby sprzeczkę
 6   2, II |           pomiędzy nagie ciernie w rozmowę tę wpadły trzy panienki.
 7   2, II |             Innym razem może by tę rozmowę na później odłożył, polu
 8   2, III|        zagonach patrząc rozpoczęła rozmowę taką, którą prowadzić z
 9   2, III|         czule na nią patrząc dalej rozmowę ciągnął:~- A żebym ja był
10   2, III|         zapytania lub odpowiedzi w rozmowę wtrącając. Parę razy jak
11   2, V  | przyjacielską gościnność okazywał, rozmowę z gościem podtrzymać usiłując.
12   2, V  |            delikatnie naprowadziła rozmowę na Zygmusia i po cichutku
13   3, I  |        była z bratem zmarłego męża rozmowę długą i burzliwą, która
14   3, I  |           książką, wspominać jakąś rozmowę, swawolę, słowo, uśmiech
15   3, I  |            niego rzeczy: wieczorną rozmowę z rządcą o gospodarstwie.
16   3, I  |        zupełnym spokojem jaką taką rozmowę przy stole utrzymywała,
17   3, II |        jadł wiele i długo, a raz w rozmowę słowo rzuciwszy więcej się
18   3, II |           okolicy prawiąc i często rozmowę basowym, dobrodusznym, nieskończonym,
19   3, II |            i stojące osoby toczyły rozmowę gwarną, z której najgłośniej
20   3, III|   niektórymi dziewczętami w głośną rozmowę się wdała, i tylko bacznie
21   3, III|       którzy wkoło niej żartobliwą rozmowę wiedli. Pierwszemu drużbantowi,