Tom, Rozdzial

 1   1, IV |     chwilę na szerokie, zgarbione plecy i w tysiąc zmarszczek pogiętą
 2   1, V  |       poniżej ramion opasywały mu plecy. Idąc wygwizdywał trzecią
 3   1, V  |    naprzód. Lejce tylko, które mu plecy opasywały, ściągnął i parę
 4   1, V  |        warkocz opadał na szerokie plecy, okryte jaskraworóżowym
 5   1, V  |       miał powolne i przygarbione plecy. Grable jego nieustannie,
 6   1, V  | piersiowym śmiechem, przygarbione plecy prostował; nikłe iskry zlały
 7   1, V  |          spojrzały kędyś daleko i plecy wnet przygarbiły się znowu.
 8   1, VI |      schylonymi nad nim szerokimi plecy, ze spadającą na nie roztarganą
 9   2, I  |        nerwowym śmiechem odrzucił plecy na tylną poręcz kanapy.
10   2, I  |          wiele, i o poręcz kanapy plecy opierając z na wpół żartobliwą,
11   2, II |    spowiedź widocznie męcząca, bo plecy garbiły mu się coraz więcej
12   2, III|        kopuła oblewała ich zgięte plecy, a gorący ten oddech nieba
13   2, III|     usiłujących prostować zbolałe plecy pod odzieżą, na której ciemniały
14   2, III|          wyprostował przygarbione plecy.~- Albo i nie - ze srebrnym
15   2, IV |        się, choć wiadra z wodą na plecy zarzucić, toby podniosła
16   2, IV |           wilgotną falą okrył jej plecy. Może sama nie czuła tego,
17   3, I  |        złożonym, z opadającymi na plecy strugami ufryzowanych włosów.
18   3, III|         ale z gładkimi i prostymi plecy, wielką siłą ramion i okiem,
19   3, III|      dziesięciu. Ci za wszystkich plecy nastawili i pootwierali
20   3, IV |        rodzonym bracie masz dobre plecy. Ot tak, powiodło się mnie
21   3, IV |     schodce małego ganku siedział plecy o słupek opierając.~- Gdzie