Tom, Rozdzial

 1   1, I |       prawie zjadliwie.~- Tak myślisz? - sarknęła - wiecznie to
 2   1, I |        ale... ukąsiły. Czy ty myślisz, że to miło być wziętą za
 3   1, I |      wbitym milczała.~- No, a myślisz że ty jeszcze czasem o tym
 4   1, IV|   zdaje, że pan chyba inaczej myślisz o tym niż Zygmuś... on tak
 5   1, IV|   cicho dokończyła:~- Czy nie myślisz czasem tej biednej dziewczyny
 6   1, IV|   mignęła jej w oczach. - Czy myślisz, że jestem takim samym dzieckiem,
 7   2, I |   wszystko. Chcę wiedzieć, co myślisz o Justynie...~- Zatem -
 8   2, II|       groźnie.~- Cóż ty sobie myślisz, panienko?... - z cicha
 9   2, II|      cicha zaczęła. - Może ty myślisz, że jednym ludziom Pan Bóg
10   2, II| drugim kamienie?... Pewno tak myślisz, ha? U ciebie serce, bo
11   2, II|     na chwilę czytanie.~- Jak myślisz, Tereniu? Ja bym tam pewno
12   2, V |       wyrozumieć, co ty o tym myślisz i jak postanowisz... Na
13   2, V |  takiemu, harbuza dała. Pewno myślisz, że o czymś ciekawym posłyszysz?
14   3, II|       głos podniósł.~- Czy ty myślisz - wciąż do parobka się zwracał -
15   3, II| czworaki wskazał.~- Wszak nie myślisz pewnie, ojcze, że ludzkie
16   3, II|        Spodziewam się, że nie myślisz, kuzynko, abym tu przyszedł
17   3, II|       mi, że naprawdę inaczej myślisz, i czujesz...~Syn, spokojny
18   3, IV|      z nich zapytywała:~- Jak myślisz, Tereniu: czy wśród Eskimosów
19   3, IV|         ty cierpiałeś?~- Więc myślisz, ojcze, że ci, których młodość
20   3, IV|         jednak powiedz mi, co myślisz... zamierzasz... z tymi
21   3, V |  zawołała - i ty doprawdy tak myślisz, jak mówisz? ty nie z litości