Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          popadali pośród dróg na kolana i nuż żegnać się, czołami
 2   1, III|        prawie dotykały. Dłonie o kolana opierał i w ziemię patrzał.
 3   1, IV |       opadła i splecione ręce na kolana opuściła. Zgarbiła się przy
 4   1, VI |       spokojnie, z bezczynnie na kolana opuszczonymi rękami. Czasem
 5   1, VI |         Kobieta opuściła ręce na kolana, mężczyzna twarz oparł na
 6   2, II |    Emilii, przysiadłszy na ziemi kolana jej ucałowała i z pokoju
 7   2, V  |          stole złożywszy ręce na kolana opuścił i z uśmiechem głębokiego
 8   2, V  |          nasypało się jemu aż po kolana i od kolan dopiero wyrastał
 9   3, I  |        fotelu i ręce z robotą na kolana opuściwszy wzrokiem zamyślonym
10   3, I  |         kłuły igłą grubą tkaninę kolana jej okrywającą. Nie wyglądała
11   3, II |       piersi lub opuszczonymi na kolana rękami przeżuwając. Fabianowa
12   3, II | świszczący. Ona ręce z robotą na kolana opuściła i głowę podniosła.~-
13   3, II |         jękiem na ziemię upadła. Kolana jej i ręce splecione, którymi
14   3, III|       śnieżne przody koszul i po kolana wysokie buty z wpuszczonymi
15   3, III|          pan młody ze stukiem na kolana upadł, lecz z powodu twardego
16   3, III|      plecami oparł się o nią, po kolana prawie w wysokich chwastach
17   3, III|       gumna na stosie belek i po kolana w chwastach siedząca para
18   3, III|   pochyliła głowę, o podniesione kolana oparła i kaszlała... Tedy
19   3, III|      bruzd i zmarszczek; ręce na kolana popadały lub na stołach
20   3, IV |     uwagami Ręce z szydełkiem na kolana opuszczając jedna z nich
21   3, IV |       pieszczotą wskoczyła mu na kolana. Drobne ramiona objęły jego