Tom, Rozdzial

 1   1, II |        wołał:~- Gracje, jak Boga kocham, dwie gracje... Jedną, no
 2   1, II | przysięgam paniom! jak Boga mego kocham, wcale nie mistyfikuję... -
 3   1, II |       śmiech uderzył:~- Jak Boga kocham - ze śmiechem zawołał -
 4   1, II |          dziesięć osób, jak mamę kocham, na dziesięć osób nakryto! -
 5   1, III|    Gdybym magnatem był, jak Boga kocham, nie dochodziłbym niczego
 6   1, III|    Gdybym magnatem był, jak Boga kocham, nie dochodziłbym niczego
 7   1, IV |      niewykwintnych. ~- Jak Boga kocham - dokończyła - takiego dobrego
 8   2, II |       miły! nie trzeba, jak Boga kocham, mnie nic nie trzeba! Czyż
 9   2, II |       westchnieniem:~- Ja ją tak kocham, a ona dla mnie nie ma żadnej
10   2, II |       jęknęła znowu:~- Ja ją tak kocham, tak kocham, a ona żartuje
11   2, II |            Ja ją tak kocham, tak kocham, a ona żartuje ze mnie!
12   2, III|          się. Owszem. A jak Boga kocham, ja prawdę mówię. Bo to
13   3, II |       gryźć, wytrącę... jak Boga kocham, wytrącę... żebyś nauczył
14   3, II |       zrobić z Kirłą!~- Jak ojca kocham! - srożył się jeszcze student. -
15   3, II |          ciebie zrobią, jak ojca kocham, Buszmankę! - ze wzburzeniem
16   3, II |         Ale nie daruję! Jak Boga kocham, ani grosza nie daruję!
17   3, II |     szczęście, że ja cię już nie kocham! Ale nie! Gdybym cię i kochała
18   3, III|        para szeptała.~- Jak Boga kocham - szeptał mężczyzna - stryj
19   3, III|       ścigam, jak serdecznie was kocham i wszystko dla was uczynić
20   3, V  |     rzucając. Podniosła głowę.~- Kocham go z całego serca i jak
21   3, V  |         mówisz?~- Ależ, jak Boga kocham! - krzyknął Benedykt - upamiętaj