Tom, Rozdzial

501   3, III|              rozpoznać tam można było tylko postacie siedzące i stojące,
502   3, III|              daruje, a egzekucją, gdy tylko czas przyjdzie, bez miłosierdzia
503   3, III|               mówił. Fabian także nie tylko już pot z twarzy ocierał.
504   3, III|             rzemiosła człowiek i tyle tylko, że u niego warsztat wielki,
505   3, III|               poznać można było - nie tylko podobały się zgromadzonym,
506   3, III|        niedostatki gniotą. Z umarłego tylko nijakiej już korzyści osiągnąć
507   3, III|          można, a u żywego trzeba jej tylko poszukać. Raz pan Korczyński
508   3, III|               nich nie wystarczy. Już tylko o dusze nasze nieśmiertelne
509   3, III|       odbijały. Fabian nawet ucichł i tylko ciężko dysząc, ze zjeżoną
510   3, IV |           domu korczyńskim paliły się tylko dwa światła: jedno w buduarze
511   3, IV |              lampą. Pokój ten był nie tylko pracownią, ale zarazem sypialnią
512   3, IV |          więcej nie było. Na ścianach tylko wisiało kilka rodzinnych
513   3, IV |             zdawało mu się nieraz, że tylko tyle o bracie pamięta, ile
514   3, IV |            dać nie mógł. Wyprawił jej tylko wesele świetne, którego
515   3, IV |              wyciekł strumień krwi, a tylko tu i ówdzie pozostałe jej
516   3, IV |             młody człowiek. Znowu on! tylko dorosły teraz i tak dojrzały,
517   3, IV |           niczyjej winy w tym nie ma, tylko ich jednych?~Czy treść tych
518   3, IV |           wszystkim nie wiedział i że tylko niewiadomość... Jak oni
519   3, IV |              ojcze, nie myślałeś... i tylko dlatego...~Nagle umilkł.
520   3, IV |               gardło mię skażesz, czy tylko - na wieżę? a?~Ile w tych
521   3, IV |              nie dosłyszał; zrozumiał tylko ich ironię i szał bólu zaświecił
522   3, IV |              będziesz jak niegdyś?... Tylko umarłemu dziecku przebaczyć
523   3, IV |              przywykł do wszystkiego, tylko ten płacz wewnętrzny, którego
524   3, IV |         światu obrazą. Czasem jeszcze tylko daleka, nieosobista nadzieja
525   3, IV |             mię taka rozpacz, żem nie tylko już Andrzejowi, ale wszystkim
526   3, IV |         lubiliśmy go bardzo. Dominika tylko nudziła trochę jego gadanina.
527   3, IV |               idźmy... na parę godzin tylko... na parę godzin... byle
528   3, IV |             się nie ukazał. Z dala go tylko potem widziano po drogach
529   3, IV |              właściciele, z wyjątkiem tylko dzierżawcy Giecołda i ekonoma
530   3, IV |              i obyczajowi nie ubliży. Tylko jeszcze u końca orszaku
531   3, IV |        odjeżdżać nie mogli. Tyle więc tylko miał czasu, aby Jadwigi
532   3, IV |            przez te rzucenie kamienia tylko zażartować ze mnie chciała.~
533   3, IV |             dla panny Jadwigi, jeżeli tylko zechce, na zawsze szczerym
534   3, IV |               panna Justyna, stryjku? Tylko co tu była, a teraz nigdzie
535   3, IV |               po gniazdach usypiało i tylko w rozłożystej topoli srebrnej
536   3, IV |              szarością, po której już tylko tu i ówdzie błądziły fioletowe
537   3, IV |        Ostatni dźwięk doleciał tu już tylko przeciągłym, rozwiewnym
538   3, V  |             jedziemy. Na pół godzinki tylko zajechałam, aby moją Marynię
539   3, V  |          chciała; przybyła tu zresztą tylko na pół godziny dla zabrania
540   3, V  |              Justynką. Do nich dwojga tylko interes miała, więc może
541   3, V  |        Justyna nie odpowiedziała nic, tylko filuterny uśmiech przemknął
542   3, V  |             śliczny korczyński ogród. Tylko cicho, grzecznie, nie hałasować,
543   3, V  |         odpowiedź otrzyma, ale jeżeli tylko będzie ona pomyślną; natychmiast
544   3, V  |         spełnić przy nim może, jeżeli tylko zechce, jeżeli ją to, o
545   3, V  |          dziećmi bawił się i chwilami tylko w tę swoją nieszczęsną apatię
546   3, V  |        popatrzała.~- Prawda, wuju, że tylko wypadkiem my i oni poznawać
547   3, V  |             dach swój biorąc daje nie tylko zadowolenie serca, ale zajęcie
548   3, V  |      zdolności ani talentów nie mam i tylko tyle rozsądną jestem, by
549   3, V  |           nimi ubogą moją lampkę, aby tylko im trochę widniej, jaśniej,
550   3, V  |              piersi, wszędzie, i tyle tylko miała siły, aby zawołać:~-
551   3, V  |            spodziewałem się tego, ale tylko trochę, bo myślałem, że
552   3, V  |               masz we mnie brata, nie tylko ze krwi, ale i z ducha.
553   3, V  |        jeszcze pełnymi śmiechu, który tylko co w piersi jej umilkł,
554   3, V  |               prośbę mam do ciebie... tylko nie wiem... słowo honoru,
555   3, V  |           uśmiechem dodał - już chyba tylko moja żona i panna Teresa
556   3, V  |            sobie nie miał? Toż ja nie tylko swojej, ale i twojej pracy
557   3, V  |               serdecznie cię lubiłem, tylko, widzisz, kłopoty i różne
558   3, V  |               którą Justysi częściami tylko będę mógł spłacać...~ ~Orzelski