Tom, Rozdzial

 1   1, II |           i... nic nie pomoże!...~Wzięła dzbanek stojący w kącie
 2   1, V  |      przesunął się po jej twarzy; wzięła go w rękę i ostrożnie obejrzała
 3   2, I  |           w krok za nią chodziła, wzięła swoją cygańską cerę razem
 4   2, I  |          który napełnił jej oczy. Wzięła rękę krewnego i patrząc
 5   2, I  |          bliska groziła im ruina, wzięła się sama do gospodarstwa
 6   2, I  |       napisała, zadatek pieniężny wzięła i chwilę jeszcze bardzo
 7   2, II |           Justyna powolnym ruchem wzięła rękę Marty, cicho ją pocałowała
 8   2, II |         ona zagawędziła się i nie wzięła. Ten pan Kirło taki przyjemny...
 9   2, II |           papieru, którą ze stołu wzięła, Przez chwilę szemrała ona
10   2, III| połyskujące narzędzie z ręki jego wzięła.~Na całe ściernisko pokryte
11   2, V  |       spod pieca wyjrzał. Justyna wzięła go w ręce i ułaskawione,
12   2, V  |           w obie dłonie rękę jego wzięła i chwilę milcząc na niego
13   2, V  | przyozdobić się i ustroić!" Aż tu wzięła, poszła sobie i na pół dnia
14   2, V  |           ukąsiła. Mnie ciekawość wzięła. Dopytywać się zaczęłam:
15   2, V  |         płonęła. Widać stamtąd ją wzięła i teraz podnosiła wysoko,
16   3, I  |      świadkiem i w których udział wzięła, dbanie o wygody, zbytki
17   3, I  |          mozaikowej płyty stolika wzięła małą książkę i na palcach
18   3, II |   boleśnie panią Emilię dotknęło. Wzięła je za aluzję do jej własnej
19   3, V  |         Rózia małą Bronię za rękę wzięła chcąc i ją uprowadzić. Ale
20   3, V  |     Justyny podeszła i za ręce ją wzięła. Twarz miała całą w ogniu