Tom, Rozdzial

 1   1, III|         Ogniskiem tym, w samym sercu prowincji roznieconym, była
 2   1, V  | wyschłą dotąd kroplą goryczy w sercu? W tłumnym nieładzie odłamy
 3   1, V  |     niezachwianie chowam w mym sercu miłość i wierność dla tego
 4   1, V  |        wygada czasem, co się w sercu kryje. Jaż panienkę, choć
 5   1, V  |        do pana Korczyńskiego w sercu swoim nie chowa i żadnej
 6   1, VI |        numy, byleby nie mieć w sercu i życiu pustyni, byle czuć
 7   2, II |     słów kilka o swoim biednym sercu i smutnym, smutnym życiu.
 8   2, II |  bolesne pytanie. Zadawałaż je sercu swemu, przeszłości swej
 9   2, III|       w oczach,~I w myśli, i w sercu, i we dnie, i w nocy.~O
10   2, III|       wstydu w oczach i Boga w sercu nie mający! - głośno i z
11   2, IV |        strapień we własnym jej sercu tylko źródło mających. Wszystko,
12   2, IV |      się w jej myśli i grało w sercu, snuło się coraz prędzej,
13   2, IV | człowieka zdradza to, co się w sercu kryje. Nieraz myślał sobie,
14   2, V  |        zaskórną, ale głęboko w sercu zasadzoną tęskliwość i boleść
15   2, V  |     Nic też nigdy przeciw jego sercu i żądaniu nie uczynię, a
16   3, I  |        jej oczach ważniejszą i sercu jej bliższą, mieszania się
17   3, III|       do płaczu rozżaleni i na sercu upadli, obudziły w nich
18   3, IV |    wpółotwarte okno W domu i w sercu cicho, ciemno, ponuro. Kiedy
19   3, IV |     nadzieja błąkała się mu po sercu.~- Może on? może dla niego...
20   3, V  |    zawdzięczać byt i szczęście sercu człowieka, który mię kocha,