Tom, Rozdzial

 1   1, II| dziewczęcym krokiem przez sienie i salon pobiegła. W głębi salonu
 2   1, II|            prowadziła przez wielki salon siwowłosego, trochę przygarbionego
 3   1, IV|         spojrzeniami, przed chwilą salon opuścili. Różyc, którego
 4   1, IV|        niemodnej sukni, szła przez salon na ramieniu gospodarza domu
 5   1, IV|           Dźwięki muzyki napełniły salon. Ojciec i córka grali jakąś
 6   1, IV|         dziwna zmiana. Opuścił był salon osłabionym krokiem, pożółkły
 7   1, IV|        palcach przesunął się przez salon i na nie zajętym krześle
 8   2, II|          Papciu, kuzynki mówią, że salon nasz jest bardzo pusty i
 9   2, II|              U nas na pensji nawet salon daleko jest piękniejszy,
10   2, II|             zawsze to bardzo zdobi salon...Mój papciu, mój złoty,
11   2, II|    najzupełniejszą rację!~Umilkli, salon napełniały już tylko cienkie
12   2, II|      miodem obarczonych pszczół...~Salon korczyńskiego domu rozbrzmiewał
13   2, II|         niż zwykle wybiegła. Kiedy salon i przedpokój przebiegała,
14   3, II|      jadalnej, aż przeszedł sień i salon, u drzwi matczynego buduaru
15   3, II|      zwykle szczelnie zamkniętymi, salon zupełnie pustym; z góry
16   3, IV|        gabinecie Benedykta. Wielki salon i większa jeszcze sala jadalna
17   3, V |   tajemniczym wyrazem twarzy przez salon przechodził.~Na koniec podjechała
18   3, V |            ogrodowi ruszyła. Przez salon przechodzili wszyscy na
19   3, V |           osowiałym wzrokiem przez salon przechodził. Otwierając
20   3, V |     gabinetu ojca wyfrunęła, przez salon przebiegając kilkanaście