Tom, Rozdzial

 1   1, II |    oknem i rozplotłszy warkocze powolnym ruchem rozczesywać zaczęła
 2   1, IV | najstarszego przy stole miejsca powolnym ruchem podniosła się wdowa
 3   1, IV |     odpowiedziała zwykłym sobie powolnym pochyleniem głowy, która
 4   1, V  |    Jestem Anzelm Bohatyrowicz - powolnym swym i monotonnym głosem
 5   1, V  |      cielesna...~Rozgadał się i powolnym, monotonnym swym głosem
 6   1, V  |         t kędyś daleko patrzał.~Powolnym ruchem podniósł się z ławki
 7   1, VI |         przed starcem stanąwszy powolnym swym głosem zapytał:~- A
 8   1, VI |        srebrnych topoli.~Anzelm powolnym ruchem zwrócił się do Jana,
 9   1, VI |      złomu pochyliła się nisko. Powolnym, zamyślonym szeptem dokończył:~-
10   2, II |        z sali wybiegli. Justyna powolnym ruchem wzięła rękę Marty,
11   2, II |     sąsiada postąpiła, chód jej powolnym był i trochę jeszcze osłabionym,
12   2, III|       Korczyńskim zwykłym sobie powolnym krokiem, młodego swego gościa
13   2, III|       zobaczył Justynę, krokiem powolnym, ale uprzejmie naprzód postąpił,
14   2, III|    wszystkiego uczy się teraz - powolnym, monotonnym swym głosem
15   2, V  |         szczególnym, przesadnie powolnym i delikatnym sposobie jedzenia
16   2, V  |         czapkę na głowę kładnąc powolnym szeptem do synowca mówił:~-
17   3, III|     dużą, ciemną rękę, którą on powolnym ruchem ujął i w obu dłoniach
18   3, III|        zaczął. Z tym uśmiechem, powolnym sposobem swoim mówił:~-
19   3, IV |    sobie szały; przy tym ruchem powolnym, a coś stanowczego w sobie
20   3, V  |         w długiej swej kapocie, powolnym ruchem rękę ku wielkiej