Tom, Rozdzial

 1   1, IV |       talerza podniosły się na pochyloną twarz córki.~- Nie wypada...
 2   1, IV |  słońca, odzywał się rzadko, a pochyloną nieco głowę wstrząsał czasem
 3   1, V  |       pełnym wisien w ręku i z pochyloną ciągle głową przed Justyną
 4   1, VI |    leszczyną stanęła i naprzód pochylona patrzała przez chwilę na
 5   1, VI | zbliżywszy się ku zasmuconemu, pochylona, usta swe przyłożyła do
 6   2, I  |  dziecinnym czołem; ona szła z pochyloną nieco głową, z opuszczonymi
 7   2, II |      swego namówić. Ale Marta, pochylona, piętami suknię wysoko za
 8   2, III|       nich skłonną i teraz, bo pochylona, z blaskiem w oczach i uśmiechem
 9   2, III|     cicha wymówił:~- Proszę!~Z pochyloną trochę głową wyciągnęła
10   2, III|      swym zaprzeczył. Podniósł pochyloną dotąd głowę, czapkę na niej
11   2, IV |   siedział, w wodę patrzał i z pochyloną nieco głową powoli wiosłem
12   2, IV |     głośniej. On szedł z nisko pochyloną głową, w ziemię patrzał
13   2, V  |      się na zydel i ku staremu pochylona ustami do ramienia jego
14   2, V  |        znalazła się przy nim i pochylona już zręcznym ruchem głowę
15   3, I  |     fotelu, ale nie nad robotą pochylona. Na kolanach jej leżała
16   3, II |        twarz jego nad talerzem pochyloną, surową, pomarszczoną długo
17   3, II |  Mówiąc nieustannie patrzał na pochyloną nad robotą głowę Justyny.
18   3, II |       Zygmunt stał przed nią z pochyloną twarzą i zaciśniętymi zębami.~-
19   3, III|   cichych tych słów słuchała z pochyloną głową i jak najprostsza
20   3, IV |  postać jego wysoka, ciężka, z pochyloną głową, założonymi W tył