Tom, Rozdzial

 1   1, IV |       siécle sur le dos, n'est-ce pas? - z trochą koleżeńskiej
 2   1, V  |      wysokiej góry, migotał wąski pas Niemna z żółtą za nim ścianą
 3   1, VI |    mniemać, że był to tylko gęsty pas roślinności, ale co kilkanaście
 4   1, VI |          po tej gęstwinie szeroki pas złoty, w którym delikatne
 5   1, VI |           Ale niżej słoneczny ten pas bladł i przygasał, aż znikał
 6   1, VI |       opowiadający wskazał palcem pas boru rozciągnięty nad złotawym
 7   1, VI | oprawionym; ona zsiwiałe włosy po pas rozpuściwszy głaskała biegnącą
 8   1, VI |       szary szlak Niemna i ciemny pas wysoko nad nim rozciągniętych
 9   2, III|          płotków i ścieżek, Biały pas drogi i wszystkie ścieżki,
10   2, IV |         pasem roztopionego złota. Pas ten odbił się w rzece, która
11   2, IV |      wzrokiem utkwionym w szeroki pas złoty, który pod tarczą
12   3, I  |          widzenia! Ne déraisonnez pas, ma mignonne! Za kilka godzin
13   3, II |         borem pozostawiło szeroki pas jaskrawy, który dachy i
14   3, II |         się przed nikim. Ce n'est pas mon fait. Jest się dobraną
15   3, II |        nad drzewami parku szeroki pas różowy. Przez kilka minut
16   3, II |       jaskrawe światło. Był to ów pas na niebie, przed chwilą
17   3, III|          oka prawie nierozwikłany pas roślinności, śród którego
18   3, III| marnotrawna, języczna ani ręce za pas zakładać albo, broń Boże,
19   3, III|         pan Korczyński używał, po pas w biedę ich wtrącały i wielką
20   3, IV |       Wyszedł z ciemności i przez pas światła przechodząc półgłosem