Tom, Rozdzial

 1   1, II |    drobna, okrągła, przywiędła, niezmiernie czule, prawie miodowo uśmiechała
 2   1, III|    prawie nadprzyrodzonymi: tak niezmiernie innym było to, co nastąpiło
 3   1, IV | fizjonomii zdradzał organizację niezmiernie żywą i nerwową. Rysy twarzy
 4   1, IV |    znowu:~- Mnie to, widzi pan, niezmiernie interesuje... Od dwóch lat
 5   1, IV | złudzeniu temu dopomagały włosy niezmiernie jasnej barwy, z tyłu głowy
 6   1, IV |      życia, który wiodła, i jej niezmiernie słabym zdrowiu. Kilku panów
 7   1, V  |      chwili, że było to bardzo, niezmiernie dawno. W tej chwili także
 8   2, I  |         kupcy na wełnę byli jej niezmiernie pożądanymi, Zapomniała na
 9   2, II |        wypłatę czynią dla niego niezmiernie trudną i prawie rujnującą,
10   2, II |  bliskości osowieckiego dworu i niezmiernie się do tej roboty zapalił.
11   2, II |       porywany, nie spostrzegł. Niezmiernie trudnymi i mistrzowsko.
12   2, II |       panny Teresy szczególniej niezmiernie ciekawą nowinę, Obie kobiety
13   2, II |        gdzie usłyszaną nowinę z niezmiernie żywymi gestami i błyszczącymi
14   2, III|     nawet i niejaką wykwintność niezmiernie dbano. Kobiety dłużej niż
15   3, I  |         kobiety, która sama tak niezmiernie i wiernie kochać umiała,
16   3, II |      się do siebie i, co mu się niezmiernie rzadko zdarzało, zamiast
17   3, II |           Zlękłam się, widzisz, niezmiernie myśli, która do głowy mi
18   3, IV |     moment bardzo odległy, lecz niezmiernie ważny, jakiś w życiu jego
19   3, IV |        przed tym dzieckiem talk niezmiernie kochanym, a które mu dziś
20   3, IV |     Więcej niż kiedy czuli, jak niezmiernie kochali się wzajem, zrozumieli