Tom, Rozdzial

 1   1, I  |           szepnęła - a ja miałam nadzieję, że ten człowiek dziś już
 2   1, V  |      wypadek przegrania. Ale mam nadzieję, że tak nie będzie, bo Bóg
 3   2, I  |  gospodarstwie, a jej najdroższe nadzieje przepadną! Tymczasem robi,
 4   2, III| przynależeć przeznaczono, którzy nadzieję za matkę sobie mają?~- Nie
 5   2, V  |          których pogrzebane leżą nadzieje i uniesienia jego młodości?
 6   3, I  |  usposobienia płoche i odbierały nadzieję najśmielszym. Tym razem
 7   3, I  | przepadała zawsze. Benedykt miał nadzieję, że wykształcony i z prawości
 8   3, I  |         bolesny i wszystkie jego nadzieje rujnujący, ale na kogoś,
 9   3, I  |       obejrzała się, jakby miała nadzieję, że ten, z którym rozstała
10   3, I  |   zachwycenie i wzniecał cudowne nadzieje. Dziś nagle w tych ściągłych,
11   3, I  |          odpowiedź, która jej tę nadzieję odbierała, po chwilowym
12   3, II |         zielony kolor najmilszy: nadzieję oznacza". Co robić? kiedy
13   3, II |   przyczyny cierpieniach czerpał nadzieję i śmiałość. Tuż za nią stojąc,
14   3, II |         najdroższe jej uczucia i nadzieje; rozkładała się w niej,
15   3, II |          wieczną, chociaż daleką nadzieję, w wąski, daleki rąbek błękitu.~
16   3, III|         ciekawość, a najbardziej nadzieję wesołych tańców i zalotów,
17   3, III|     sprzeczki zawodzili... jakie nadzieje mieli?...~- Jak nieboszczyk
18   3, IV |        górne marzenia... wielkie nadzieje... ogniste zapały! Wszystko
19   3, IV |    przyjacielem pozostanę, a mam nadzieję, że i pannę Jadwigę szczęście
20   3, V  |     biurka fotel mężowski.~- Mam nadzieję - z cicha i tonem prośby