Tom, Rozdzial

 1   1, I  |        się tak, że aż jej oczy łzami zaszły. Krztusząc się jeszcze,
 2   1, I  |      się zmyjesz wodą,~Ja mymi łzami...~- Słowo honoru! - nagle
 3   1, III|         Oczy jej napełniły się łzami, które przecież powściągnęła,
 4   1, IV | zapytała. ~Drżąca jeszcze i ze łzami w oczach Justyna szepnęła:~-
 5   2, II |           żałośnie i prawie ze łzami ojcu w oczy patrząc wołała
 6   2, II |   zaczęły i oczy napełniły się łzami. Ze śmiechem i razem z płaczem
 7   2, II | słowikiem: Oczy jej zachodziły łzami i pierś podnosiła się wysoko,
 8   2, III|     oczy napełnione blaskiem i łzami i cicho odpowiedziała:~-
 9   2, IV |     Widać bardzo płakałem i za łzami wprzódy zobaczyć go nie
10   2, V  |        Żeby ją cholera... - ze łzami kręcącymi się w oczach jęknęła
11   2, V  |    czułem, Gdyby człowiek mógł łzami do grobu ściec, już bym
12   3, II |        wzbierał w jej piersi i łzami napełniał ciemne, piękne,
13   3, II |     powściąganymi z całej siły łzami.~- A ja marzyłam... że tu
14   3, II | drgnienia rysów, kilku grubymi łzami, które powoli stoczyły się
15   3, II | ciemnymi kroplami jak ciężkimi łzami usianej, złotawą parą buchającej.
16   3, III|       Trzeba go oblać rzewnymi łzami, bo jakież by to było serce
17   3, III|      się zmyjesz wodą,~Ja mymi łzami.~Anzelm ciągnął jeszcze:~
18   3, IV |      na nim rdzy, ale człowiek łzami zrazu oblewa każdą na własnej
19   3, IV |     dziecinnych podniosła oczy łzami oszklone.~- Z gruntu serca
20   3, V  |  szeptał Kirło.~Kirłowa zaś ze łzami w oczach zwróciła się do