Tom, Rozdzial

 1   1, II |            żartobliwym usposobieniem gościa swego i nawet przyjemną
 2   1, II |         binoklom w cieniu siedzącego gościa.~- Tereniu, daj mi trochę
 3   1, II |           wobec mało jeszcze znanego gościa. Spuściła powieki, dotknęła
 4   1, II | Korczyńskiego podniosły się na twarz gościa i utonęły w niej wejrzeniem
 5   1, II |               patrzał ciągle w twarz gościa i koniec wąsa do ust włożywszy
 6   1, V  |              pięknie, żeby stryj sam gościa w swojej chacie nie przywitał?...
 7   1, V  |        prędzej tylko!~- Na co?~- Dla gościa.~I ciszej dodał:~- W sad
 8   1, V  |      pozwolone przywitać Anzelmowego gościa - zaczął z niejaką nadętością
 9   2, I  |           oświadczyli, że do odjazdu gościa na zakończenie interesu
10   2, II |          Benedykt.~Błyszczące obuwie gościa głośniej trochę skrzypnęło
11   2, II |         przeleciał przy tych słowach gościa zjawiający się w nich czasem
12   2, III|      powolnym krokiem, młodego swego gościa od drzewa do drzewa prowadząc.
13   2, III|            zaledwie dotknął i nie na gościa, lecz kędyś daleko patrząc
14   2, V  |        świetlicy proszę! Kto widział gościa w kuchni przyjmować? Chata
15   2, V  |              do Antolki zawołał, aby gościa wieczerzą poczęstowała.~-
16   3, II |         widok wchodzącego do zagrody gościa bardzo poważnie podniosła
17   3, II |               Drugiego już znacznego gościa Bóg nam prowadzi!...~Drugim
18   3, II |             żonie przebijając począł gościa o żniwa korczyńskie rozpytywać.~
19   3, V  |             gospodarz domu naprzeciw gościa miejsce zajęli, Zaledwie
20   3, V  |             ze zwykłą sobie słodyczą gościa powitawszy opuściła się