Tom, Rozdzial

 1   1, V  |          że aż jąkać się zaczął. Blade oczy, jego z wytężeniem
 2   1, V  |      Janek!~Spod baraniej czapki blade oczy z niepokojem wznosił
 3   1, VI |   policzkach, spłowiałe zwykle i blade oczy pobłyskiwały pod wielką
 4   2, II |       gorąco kochać muszą!~I jej blade źrenice w daleki punkt utkwione
 5   2, II |     sobie także, i oczy, których blade źrenice zmąciły się trochę
 6   2, II |           spod których czasem na blade jej policzki spływała łza.
 7   2, III|     bolesny niepokój, a cienkie, blade wargi ironicznym uśmiechem
 8   2, III|      Andrzej z mogiły powstał...~Blade źrenice jego wejrzeniem
 9   2, III| zaniemeńskiemu borowi, a długie, blade ręce, do połowy w rękawy
10   2, IV |     Wtedy tu bywa zimno i pusto; blade słońce miriadami iskier
11   2, V  |       zamian ślizgały się po nim blade połyski i wypływać nań poczęły
12   2, V  |        otwierał okno przeciwka i blade, cierpiące źrenice ku porannemu
13   3, I  |          wykrzywił strach i ból; blade jej czoło zarumieniło się
14   3, I  |       proste, pospolite, ubogie, blade. Światłocienie w tych olchach
15   3, I  |         dzienników i książek. Na blade jej policzki wystąpiły plamy
16   3, II |         Widziu - krzywiąc ładne, blade usta skarżyła się dziewczynka -
17   3, II |  rumieńcami wytryskującymi mu na blade policzki ciszej przemówił:~-
18   3, II |     rysie, zasłaniała to oblicze blade, ciche, aż do końca zapatrzone,
19   3, IV |         były i niepokoiły jakieś blade cienie po twarzy tego młodzieńca
20   3, IV |         i olśniewająco świetnym. Blade słońce jesienne w momencie