Tom, Rozdzial

 1   1, I |           prędko i wielkimi stopy swymi z wysoka i mocno o ziemię
 2   1, II|         przyglądał się jej chwilę swymi błyszczącymi, świdrującymi
 3   1, II| pociągając wciąż wąsa i posępnymi swymi oczami na przeciwległą ścianę
 4   1, II|         umilkł. Różyc cierpiącymi swymi, ale inteligentnymi oczami
 5   1, II|            I szczupłymi ramionami swymi z dziecinną prawie pieszczotliwością
 6   1, II|      dziewczyna... - dodał.~Kirło swymi błyszczącymi, świdrującymi
 7   1, IV|          Teresą Plińską, drobnymi swymi kroczkami kręcił się dokoła
 8   1, V |         tego Fabian ze wszystkimi swymi synami na plecach by nie
 9   1, V |           rychło głodnymi sercami swymi młodość swoją pożerają.
10   1, VI|        drzewa odwieczne szerokimi swymi gałęźmi otulały zarówno
11   1, VI|           wietrzne młyny łopotały swymi wielkimi skrzydłami, lipowe
12   2, I |      swoją cygańską cerę razem ze swymi czarnymi jak atrament włosami
13   2, I |           rozczochrana Bronia, ze swymi utrapionymi tasiemkami od
14   2, I |  zarumieniona i milcząca. Może ze swymi także przyzwyczajeniami
15   2, II|         że natarczywymi pytaniami swymi otwierał ujście potokowi
16   2, IV|       domostwa okolicy, z gankami swymi, świecącymi oknami i dymiącymi
17   2, V |     ślepego przecież patrzała ona swymi takimi ognistymi oczami
18   3, I |          najgłębszymi instynktami swymi - nie mogła. Wiele, wiele
19   3, IV|       upierając się przy jechaniu swymi końmi i ze swoim mężem,