Tom, Rozdzial

 1   1, II |        lilii. Drugi, wysoki, w stojącej postawie rozgarniał wiosłem
 2   1, IV |       ją po rozognionej twarzy stojącej przed nią dziewczyny. Ale
 3   1, V  |     siąść i odpocząć... ~Sam w stojącej postawie pozostał i daleko
 4   1, V  |    wziąwszy do ławki pod domem stojącej prowadził. Z koszykiem pełnym
 5   2, I  |    oczach i gestach ze skrzyni stojącej w sieni i będącej składem
 6   2, III|     Ładysia z chatki pod dębem stojącej, nie miała wtedy na palcu
 7   2, III|   chatki, bez komina i ogrodu, stojącej pod dębem, i jego żona chłopka.~
 8   2, III|         Siadł na ławce u pieca stojącej, głowę nisko zwiesił, ramiona
 9   2, III|    długiej ławce u ściany domu stojącej, pod sięgającą dachu, ogromną
10   3, I  |      przeciwległym rogu pokoju stojącej, gdy nagle usłyszała głos
11   3, II |    starej panny przyskoczył do stojącej u okna Justyny.~- Wiesz,
12   3, II | świetle lampy u otwartego okna stojącej, szyciem zajęta, przyjazny
13   3, II |    grusz i jabłoni.~Ale z ławy stojącej pod wykrzywionymi ścianami
14   3, III|        w gromadce u wrót gumna stojącej ozwały się kobiece głosy -
15   3, III|     gdy spod gruszy w ogrodzie stojącej rozległ się głos donośny
16   3, III|        Łodzie zaś dosięgły już stojącej pod księżycem kolumny światła
17   3, III|       wodą księżyca i w wodzie stojącej kolumny złotej przypływała
18   3, IV |       gromadzie dokoła bryczek stojącej skierowała się - Domuntówna.
19   3, V  |        zapewne i rozśmieszenia stojącej na ganku Leoni, na palcach