Tom, Rozdzial

 1   1, I  |           piersi śpiewający strofę starej pieśni:~Ty pójdziesz górą,
 2   1, IV |         Bardzo zgrabna pomimo swej starej i niemodnej sukni, szła
 3   1, IV |            i słodkie oczy robił do starej panny z obwiązanym gardłem;
 4   1, IV |            ta spracowana kobieta w starej sukni byli z sobą dość blisko
 5   1, IV |           zmarszczek pogiętą twarz starej panny, Przybliżyła się prędko
 6   1, VI |           jak słowa z pacierza, ze starej gadki wyrzucić nie mógł.
 7   2, I  |        zawinąwszy po łokcie rękawy starej perkalowej sukienki zabierała
 8   2, I  |           ruchem rękę jej zdjął ze starej, żelaznej klamki i zatrzymując
 9   2, I  | Korczyńskiej... od tej oryginalnej starej panny... Bardzo to jest
10   2, II |     usiłowała objąć kościstą kibić starej panny, a utrefioną swą główkę
11   2, III|         płótno; kobieta w ciemnej, starej odzieży starą chustkę miała
12   2, III|        Justyna, która pod dyrekcją starej kilkanaście już garści żyta
13   2, IV |            ziemi... Zupełnie jak w starej pieśni:~Chyba czarny kruk
14   2, V  |  wtłaczające się przez nie gałęzie starej gruszy ocieniały ją zieloną,
15   3, II |       śmiechu, łajania i kaszlania starej panny przyskoczył do stojącej
16   3, II |      ciaśniej i biedniej. Ule były starej konstrukcji i niepomalowane,
17   3, II |        tylko z podskokiem na szyję starej panny szczupłe ramiona zarzuciła
18   3, IV |            biurka, kilku krzeseł i starej szafy po brzegi księgami
19   3, V  |           z bryczki chwyciła fałdy starej jedwabnej sukni matczynej,