Tom, Rozdzial

 1   1, III|       jaki czytał z tobą romanse, słuchał rzępolenia Orzelskiego i
 2   1, III|           Benedykt nie przerywał, słuchał i koniec wąsa przygryzał,
 3   1, IV |          papier twarzą, grzecznie słuchał tego ptaszęcego szczebiotu
 4   1, IV | wszystkich tych przemów studentów słuchał ze spuszczonymi oczami,
 5   1, IV |           Pięknej istotnie muzyki słuchał on był stojąc w pozie jakby
 6   1, V  |          o kilka kroków stanąwszy słuchał przez chwilę ich rozmowy.~-
 7   2, I  |    charakter i sposób myślenia...~Słuchał z zajęciem; czoło i brwi
 8   2, II |          także i przestając mówić słuchał długich i płynnych wywodów
 9   2, II |          Benedykta uszczęśliwiać. Słuchał ich z trochę posępnym, a
10   2, III|           lecz on chciwie jeszcze słuchał chwilę, a potem z tą głęboką
11   2, III|           drzewo. Anzelm ciekawie słuchał i uważnych, zamyślonych
12   2, III|          twarzą prawie nieruchomą słuchał go z uwagą i ciekawością
13   2, IV |           że ten, do kogo mówiła, słuchał jej także wszystkimi siłami
14   3, I  |    wielkiego artysty, o której on słuchał z rozkoszą, każdy szczegół
15   3, II |     postawie pokornej i ociężałej słuchał zrazu leniwie i tylko z
16   3, III|          w sobie, niemal ponurym. Słuchał jednak, a raczej z natężeniem
17   3, IV |          stał dość długo. Zapewne słuchał. Może nawet słuch natężał
18   3, IV |         krótko, parą słowy, potem słuchał syna, z czołem na dłoni,
19   3, V  |     zakaszlała.~Benedykt patrzał, słuchał, aż wybuchnął:~- Facecja!