Tom, Rozdzial

 1   1, II|      dokładnie lub niedokładnie, prawdziwie czy nieprawdziwie, o to
 2   1, IV| Przepraszam pana - zaczął głosem prawdziwie młodzieńczym i trochę więcej
 3   1, IV|        mi przyjemnie i chciałbym prawdziwie życzenie pańskie spełnić...
 4   1, IV|   odezwał się ktoś z obecnych.~- Prawdziwie typowy sen! - zawołał Darzecki
 5   2, I |    wszystko razem robiąc nic się prawdziwie porządnie nie zrobi. Chodząc,
 6   2, I |        sposób, że byłem... byłem prawdziwie zajęty, Bardzo, bardzo jest
 7   2, I |         chcesz dla Wołowszczyzny prawdziwie dobrego rządcy, zrób tę
 8   2, I |  drgających ust.~- Oto co znaczy prawdziwie rzeczy po imieniu nazywać!
 9   2, I |      błędów itd. Uśmiechnęła się prawdziwie po macierzyńsku, trochę
10   3, I |  wyobraźni? Ależ gdyby ją kochał prawdziwie i silnie, byłby ją pojął
11   3, II|          i porządku. Pracuje też prawdziwie jak wół, tylko że wół takich
12   3, II|         rozjaśniła się uśmiechem prawdziwie dziecinnej radości.~- Śliczne
13   3, II|           ciekawych, wzniosłych, prawdziwie godnych twego wykształcenia,
14   3, II|       przyjemności jest to życie prawdziwie piekielne, od którego oszaleć
15   3, II|    okropną degrengoladę ducha... Prawdziwie i głęboko nieszczęśliwym
16   3, II|        można, uniknąć... Czyżbyś prawdziwie i stale kochał Justynę?
17   3, II|       jaki ja mam głód wrażeń... Prawdziwie, pod tym względem nienasycony
18   3, II|       żadnej z tych dwóch kobiet prawdziwie i stale nie kochał. Czy
19   3, II|       ciało w sposób... w sposób prawdziwie upokarzający, ale ducha