Tom, Rozdzial

 1   1, I  |        piaszczysta ściana miała pozór półobręczy złotej, przepasanej
 2   1, II |     czystość i dbałość nadawały pozór dostatku i prawie wspaniałości.
 3   1, II |        czterech. Pokój ten miał pozór gabinetu wykwintnej kobiety,
 4   1, II | bukietami polnych kwiatów miało pozór nieco sentymentalny; gotowalnia
 5   1, V  |       pomiędzy zbożem i mającej pozór wąskiego korytarzyka, którego
 6   1, V  |        przybrała w mgnieniu oka pozór daleko starszej, niż była
 7   1, VI |     góry. Zrazu ściany te miały pozór nagich, piaszczystych skał,
 8   2, I  |     która nadawała jej z daleka pozór pierwszej młodości, z ogorzałą
 9   2, I  |         Nadawało mu to z daleka pozór niepospolitej żywości i
10   2, I  |     uspokoić się mogło. On miał pozór nauczyciela, ona uczennicy;
11   2, I  |        On więcej niż kiedy miał pozór apostoła idee swe wygłaszającego
12   2, II |         od lat kilku nic już na pozór nie łączyło go z żoną, Benedykt
13   2, II |       wejrzenie dość szczególny pozór mającą. Była to głowa mężczyzny
14   3, I  |       kształt pokoju nadawał mu pozór kaplicy, a wrażenie to wzmagało
15   3, I  |        obrazami okryte nadawały pozór kaplicy, na tle wielkiego
16   3, II |   Stosunki jego z synem były na pozór dobre, ale tylko na pozór.
17   3, II |       pozór dobre, ale tylko na pozór. Chodzili razem po korczyńskich
18   3, III|      obfite i z fantazją mającą pozór dumy odrzucone w górę.~Ale
19   3, III|        głowy pochylić nie mogąc pozór klęczącego kołka zachowywał.