Tom, Rozdzial

 1   1, V  |          drogę.~- Czy pan ojca swego pamięta? - zapytała Justyna.~- Dlaczego
 2   1, V  | dziewięćdziesiąt lat ma... Francuzów pamięta, a więcej jak pięćdziesiąt
 3   1, V  |                Czy to Anzelm już nie pamięta, jak pan Korczyński przed
 4   1, V  |   złodziejami nazwał? Czy Anzelm nie pamięta, jak pan Korczyński na nas
 5   1, V  |           wyjednywał? Czy Anzelm nie pamięta, jak pan Korczyński do góry
 6   2, II |             szepnął:~- Szwagier może pamięta, że tam jest... to... tamto...
 7   2, II |  szczęśliwymi dziećmi. Teraz Justyna pamięta całą tę lekcję wziętą z
 8   2, IV |               Pan to wszystko dobrze pamięta?~- A jakże! Pani i wiary
 9   2, V  |              dużo ciekawych historii pamięta...~Anzelm szept synowca
10   2, V  |            bierze, czy też pan Jakub pamięta jeszcze tę historię, co
11   3, III|           drugi chciał wiedzieć, czy pamięta brata jego, który podówczas
12   3, III|             mówił:~- Czy panna Marta pamięta, jak pierwszy raz na zaproszenie
13   3, III|             przemówiła pierwsza:~- A pamięta pan Anzelm, ile to gości
14   3, III|     przemówiła znowu:~- A pan Anzelm pamięta, że to ja panu karmazynową
15   3, III|            siwym barankiem?~- A pani pamięta, czyja to rączka mnie na
16   3, III|          śpiewa... - rzekł Anzelm.~- Pamięta pan, jakeśmy kiedyś tę piosenkę
17   3, IV |               że tylko tyle o bracie pamięta, ile o każdym najobojętniejszym
18   3, IV |          rozmowie z żoną, w altanie. Pamięta. Wtedy po raz pierwszy dokładnie
19   3, IV |              płakało. Jak długo? nie pamięta, wie jednak, że z czasem