Tom, Rozdzial

 1   1, III|    trzydziestoletnia brunetka w milczeniu to wszystko wspominała i
 2   1, V  |     Martę...~Urwał i po krótkim milczeniu, zdobywając się widocznie
 3   1, VI |     wnet znowu głowę nakrył i w milczeniu, z nasępionymi brwiami,
 4   1, VI |        uchylił i przez chwilę w milczeniu na nią poglądał. Potem jąkając
 5   2, IV |         zawrotną, w tajemnicy i milczeniu odbywającą się grą jasnych
 6   2, IV | pogarbioną trawą obrosły.~Jan w milczeniu pagórek ten Justynie ukazał,
 7   2, V  |  drugiej twarz swą opierając, w milczeniu słuchała mowy jego powolnej,
 8   2, V  |        włosy Justyny. Po długim milczeniu Anzelm półgłosem i powoli
 9   2, V  |  śnieżną mgłą jacicy osypany, w milczeniu i pilnie tę samą robotę
10   2, V  |  paciorki błyszczały.~Justyna w milczeniu zbliżyła się do komody,
11   3, I  |         odbierała, po chwilowym milczeniu rzekła jeszcze:~- Kiedy
12   3, II |   stajni stały gromadki ludzi w milczeniu i nieruchomości krzyków
13   3, II |       postanowienie wytrwania w milczeniu zdradzającej.~- Cóż? - wymówił -
14   3, II |     panna służąca w najgłębszym milczeniu i z najwyższym przerażeniem
15   3, II |        zamknął się w niezłomnym milczeniu o wszystkim, co z najpowszedniejszymi
16   3, III|    ognistą jej kulą w chwilowym milczeniu przepływały jedna za drugą,
17   3, IV | zapomniał. Jednak raz po długim milczeniu znowu zawziętą sprzeczkę
18   3, IV |         ty taki...~Po chwilowym milczeniu zaczął znowu:~- Korczyńskich
19   3, V  |    ustach. Kirłowa po chwilowym milczeniu znowu na odwagę się zebrawszy