Tom, Rozdzial

 1   1, II |  ostrym głosem u samego brzegu lasu na skoczną nutę zaśpiewała:~
 2   1, III|        Justynką w niedzielę do lasu sobie popłynęli, grzyby
 3   1, VI |        krwawą pracą kawał duży lasu wyplenili, zboża nasieli
 4   1, VI |       tu wszyscy wyjechawszy z lasu stanęli oczom własnym wiary
 5   2, II |      sprzedanie zaniemeńskiego lasu, albo pożyczenie wiadomej
 6   2, II |       obowiązkiem. O sprzedaży lasu myśleć będzie i z kapitalistą
 7   2, III|        w stronę zaniemeńskiego lasu rzuciła.~- Niezupełnie we
 8   2, IV |       W miarę zbliżania się do lasu piasek twardniał pod ich
 9   2, IV |     ptastwa, który od początku lasu rósł, wzbierał, a tu wybuchał
10   2, IV |  jasnych i mrocznych geniuszów lasu.~Ale na otoczonej lasem
11   2, IV |     lub siwe wrony, te kumochy lasu, osiądą na nich i ochrypłymi
12   2, IV |  smudze odrzynającą się od tła lasu. Długo na niego patrzała.
13   2, IV | przezroczystych przestrzeniach lasu, przez smugi świateł i cieniów,
14   2, IV |        też piękny kawałek tego lasu należy, to jest, nie do
15   2, IV |   Korczyńskim też z racji tego lasu ciągłe wojny idą i żeby
16   2, IV |  wachlarzami poruszyły; na dno lasu niby welon z ciemnej krepy
17   2, IV |    Justyny w swoją ku brzegowi lasu biec prawie zaczął. W parę
18   3, II |        pałacu, wśród zaklętego lasu, którego nigdy nie dotykała
19   3, IV |     usychających paproci i dno lasu upływającą srebrzystość