Tom, Rozdzial

 1   1, II |  śmiejący się i ciągnący za sobą kogoś bardzo pociesznie w samej
 2   1, VI |      każde znalazło wśród siebie kogoś, kto jej z powierzchni ziemi
 3   2, I  |          i potrzebuje koniecznie kogoś do zarządzania majątkami
 4   2, III|        przyłączała, tyle razy do kogoś zagadywała, z żartem zawsze,
 5   2, III|          męża i ponurym wzrokiem kogoś, kto patrzy w ciemne i niezgłębione
 6   2, V  |        gwiazdy dnia może, ale od kogoś innego, innego... bo twarz
 7   3, I  |     okrywającą. Nie wyglądała na kogoś, w kogo by już uderzył cios
 8   3, I  |       nadzieje rujnujący, ale na kogoś, kto możliwość takiego ciosu
 9   3, II |      tego nie rozumiesz! Jak to! Kogoś niewinnego, kogoś, co nam
10   3, II |        Jak to! Kogoś niewinnego, kogoś, co nam nic złego nie wyrządził,
11   3, III|        niej stawał, ciągle jakby kogoś oczekując i wypatrując,
12   3, III|        psa, który okrutnie przez kogoś nadeptany wymykał się spośród
13   3, III|          tańczący tłum spoglądał kogoś w nim upatrując i wtedy
14   3, III| rozstępowano się tam przed kimś, kogoś witano. Muzyka grać przestała;
15   3, III|         to co innego, ale trudno kogoś śnić tak mało znając. Jaśmont
16   3, III|        ogród przebywał widocznie kogoś szukając i we wszystkich
17   3, IV |   pozostał Zupełnie tak, jakby z kogoś wyciekł strumień krwi, a
18   3, IV |          pomiędzy ludźmi wodziła kogoś upatrując. Była dziwnie
19   3, IV |          powtórzony okrzyk. Ktoś kogoś wołał. Niby w borze przyczajony