Tom, Rozdzial

 1   1, III|     zarazem gorącej, abyś mógł kochać tak, jak ja kochaną być
 2   2, I  |  amfibiach, jak panna Justyna, kochać się bardzo można, ale żenić
 3   2, I  |       dwadzieścia razy w życiu kochać i przestawać kochać możemy?~-
 4   2, I  |      życiu kochać i przestawać kochać możemy?~- Dwieście razy! -
 5   2, II |       chodzić, ruszać się żyć, kochać!~- O, tak! - odpowiedziała
 6   2, II |        i takich widoków gorąco kochać muszą!~I jej blade źrenice
 7   2, II |    dziecko, ani zrozumieć, ani kochać jej nie umie. A potem znowu
 8   2, II |      głowę, myślała. Nie, nie! kochać nie jest to wątpić o sobie
 9   2, II |        plamić się i krzywdzić! Kochać to ufać i w dwa serca na
10   3, I  |      tak niezmiernie i wiernie kochać umiała, posiadało wagę ogromną.
11   3, I  |      cóż miałby przestać panią kochać? Przecież nie zmieniłaś
12   3, II |        do tego syna, który ani kochać nawzajem, ani rozumieć jej
13   3, II | kogokolwiek lub cokolwiek mógł kochać? Powoli, powoli wyniosła
14   3, II |    miłości dla syna? Czyżby go kochać przestawała? Pierś jej stygła,
15   3, III|       północy,~Ciebie przestać kochać~Nie jest w mojej mocy!~Ten
16   3, III|  pracującą, zdolną zrozumieć i kochać te zadania, które kobieta
17   3, IV |  Przebaczysz? i znowu tak samo kochać mię będziesz jak niegdyś?...
18   3, IV |      że wy pierwsi poczęliście kochać i ziemię, i lud, i sprawiedliwość,
19   3, V  |     dzielić życie, razem z nim kochać, marzyć...~- Może i upijać