Tom, Rozdzial

 1   1, IV|        uśmiech. Ale młodziutka Klotylda, szczebiocząc, gestykulując,
 2   1, IV|      swej siedząca śliczniutka Klotylda szeroko oczy otworzyła i
 3   1, IV|        Za plecami świekry swej Klotylda wpychała koronki chusteczki
 4   1, IV|   ciekawie i z zadziwieniem, a Klotylda, już na ramieniu, męża swego
 5   1, IV|      wschodów gankowych stojąc Klotylda mocno, mocno tuliła się
 6   3, I |        rzeczułką zawieszonych, Klotylda gwałtownym ruchem wysunęła
 7   3, I |      za gęstym klombem akacji. Klotylda zaś biegła wciąż po trawnikach
 8   3, I |      nie milknącym szczebiotem Klotylda, ostudził widnokrąg płaski,
 9   3, I | otwierając, do pracowni weszła Klotylda. Trochę jeszcze zapłakane
10   3, I |      dość wyraźnym wizerunkiem Klotylda złożyła naprzód dyg głęboki,
11   3, I |      ściągającymi się brwiami. Klotylda wodziła za nim wzrokiem
12   3, I |     Lokaj zniknął za drzwiami, Klotylda porwała się z kanapki.~-
13   3, I |     turkotały już koła powozu. Klotylda stała chwilę pośrodku pracowni
14   3, I |        pokoju. Po raz pierwszy Klotylda powierzała matce męża swoje
15   3, I |     jeszcze pewnością niż sama Klotylda. Przed dwoma miesiącami
16   3, II|      wszystko dla mnie uczyni. Klotylda jest dzieckiem, które uszczęśliwić
17   3, II|     się na dolnym piętrze domu Klotylda grała na fortepianie. Jednocześnie
18   3, II| Osowiec w połączeniu z tym, co Klotylda posiada i jeszcze w przyszłości
19   3, II| dobrego towarzystwa... Już też Klotylda daleko jest dla mnie stosowniejszą...