Tom, Rozdzial

 1   2, V  |         strugach potu i snopy do gumna zwożąc z męską siłą i zręcznością
 2   3, III|        oścież rozwarły się wrota gumna, z ciemnej głębi jego wybuchnęła
 3   3, III|        Jezu! - w gromadce u wrót gumna stojącej ozwały się kobiece
 4   3, III|        płotu i od otwartych wrót gumna, basowym swym głosem i drogą
 5   3, III|  dziewczęta z wielkim krzykiem z gumna wywołały, i menuetowe swe
 6   3, III|    Działo się to pod samą ścianą gumna lasem chwastów obrosłą,
 7   3, III|     punkt wlepionymi, ku ścianie gumna cofać się zaczął, aż plecami
 8   3, III|          Fabianową zapraszana do gumna weszła i tam także pośród
 9   3, III|         nimi uliczki, dokoła zaś gumna wrzało. Słońce za bór już
10   3, III|          w wesołych poskokach do gumna wpadł. Tu bystro wśród obecnych
11   3, III|  żałośnie przytulając, wyszedł z gumna i już nie ukazał się tam
12   3, III| siermiężki umieścił.~Wtem u wrót gumna zrobił się ruch niezwykły:
13   3, III|      śnieżnej kapocie we wrotach gumna przez Witolda i kilku innych
14   3, III|          muszę...~Potem wpadł do gumna i zakręcił się na toku wołając:~-
15   3, III|       odwróciła się do niego i z gumna wyszła. Wychodząc niby burza,
16   3, III| przyjemności palenia w bliskości gumna pozostali, pojedynczymi
17   3, III|    śpiewem rozgrzane. Pod ścianą gumna na stosie belek i po kolana
18   3, III|     znalazła go z drugiej strony gumna na stołku siedzącego i kilku
19   3, IV |        zielonej uliczce i dokoła gumna przechadzającą się ukłonami