Tom, Rozdzial

 1   1, I  |           kaszlać. Kaszel jej był gruby, chrypliwy, głośny, jakby
 2   1, II |      Korczyński długi wąs swój na gruby palec nawijał; binokle Różyca
 3   1, III|       prędko i szerokimi krokami; gruby i do czerwoności ogorzały
 4   1, III|          stąpał ciężko, kark miał gruby i zaczerwieniony. Na czole,
 5   1, IV |          błękitne jak niezabudki; gruby i tak jasny jak u matki
 6   1, V  |         głowy jak złota gęstwina; gruby, splątany warkocz opadał
 7   2, I  |       składem przeróżnych rupieci gruby sznur dostała. ~- Chodź! -
 8   2, I  |          tołubku, na który spadał gruby warkocz jasnych włosów.
 9   2, II |          proszę?~Za drzwiami głos gruby, ale w tej chwili miękki
10   2, II |        lecz zgasił go natychmiast gruby cień troski.~- W zeszłym
11   2, V  | opowiadającego starca złączył się gruby szept jego wnuczki. Zdawać
12   2, V  |           Słowami tymi powitał ją gruby i trochę ochrypły głos z
13   3, I  |   wyrastającego modrzewia czoło o gruby pień jego oparła i po ruchach
14   3, II |   dziedzińcu rozlegał się głośny, gruby, rozgniewany krzyk Benedykta.
15   3, II |     zagonach buraków idąc stopą w gruby trzewik obutą suche gałązki
16   3, II |        odpowiedział z pokoju głos gruby, lecz także uradowany. -
17   3, II |     kaszlem: sam jej szept nawet, gruby i świszczący, drażnił nerwy
18   3, III|         pan Korczyński i język ma gruby...~- Inaczej jak mruk do
19   3, IV |  sprawiedliwość, popełniacie błąd gruby i grzech przeciw sprawiedliwości...~