Tom, Rozdzial

 1   1, V  |             Dlaczego czuła się tak głęboko i bez ratunku nieszczęśliwą?
 2   1, V  |           się dość prędko; lemiesz głęboko pogrążał się w rolę, po
 3   1, V  |            wprzódy i znowu lemiesz głęboko rył się w pulchną rolę,
 4   2, I  |       powiódł po drgającym czole i głęboko odetchnął. Binokle opadły
 5   2, I  |     podobnych istnień? Wydawał się głęboko zamyślonym w chwili, gdy
 6   2, II |           jego okrytą była wyrazem głęboko uczuwanej i wielostronnej
 7   2, II |         nich nie czyniąc wrażenia. Głęboko w zamian dziwiło go i oburzało
 8   2, II |   przestanę. Gdybyś wiedziała, jak głęboko i bez ratunku jestem nieszczęśliwy!~
 9   2, IV |        Była istotnie tak dumną, że głęboko upokarzały ją otrzymywane
10   2, V  |   przeniknąć mógł, o tym wątpię... Głęboko trzeba kopać, aby wodę znaleźć,
11   2, V  |        ciągle.~- Nie zaskórną, ale głęboko w sercu zasadzoną tęskliwość
12   2, V  |         podłużne połowy przeciętą: głęboko czarną pod długim cieniem
13   3, I  |     wyrzucić z siebie tego, co tak głęboko zapadło w jej istotę i samo
14   3, I  |     Zygmunta religijną jednak była głęboko i żarliwie. Zewnętrzne praktyki
15   3, II |         powiedziałeś, przejęło mię głęboko. Od jakiegoś czasu te same
16   3, II | degrengoladę ducha... Prawdziwie i głęboko nieszczęśliwym jestem...
17   3, II |           błąd mój popraw. Pomyśl, głęboko pomyśl nad krótką historią
18   3, III|       przypominający zapach ziemi, głęboko przez pługi wzruszonej.
19   3, IV |       odpowiedziała. Zamyśliła się głęboko. Z łabędzią szyją, pod światło