Tom, Rozdzial

 1   1, III| przejmującym żalem zawołała:~- O! gdybyś się ty był tak nie zmienił,
 2   1, III|          nie zmienił, Benedykcie, gdybyś się tak nie zmienił! i ja...
 3   1, III|           kochaną być potrzebuję. Gdybyś mię tak kochał, nie opuszczałbyś
 4   1, IV |          wyszedł na tym, kuzynku, gdybyś był sobie parafianinem.~
 5   1, IV |         innej nigdy nie słyszysz. Gdybyś słyszała... ~Tu ożywiając
 6   2, I  |       bogactwa zadziwić nie mogą. Gdybyś była taką, jakimi zwykle
 7   2, I  |      byłbyś daleko szczęśliwszym, gdybyś się takim bogatym nie urodził.~-
 8   2, I  |          trudnego do odgadnięcia! Gdybyś był głupcem, nie dbałbyś
 9   2, I  |          rozrywek żyć nie może... Gdybyś wiedział wszystko: jak go
10   2, II |       upominać się nie przestanę. Gdybyś wiedziała, jak głęboko i
11   2, IV |         taką przyjaźń wznieca, że gdybyś i widłami od siebie ją odpychał,
12   3, II |         trzymać wam pozwalam... A gdybyś zresztą i ziemię miał gryźć,
13   3, II |          przebijesz, a tych ludzi gdybyś i miodem smarował, będą
14   3, II |    najpewniej byłoby lepiej... bo gdybyś miał do mnie przywiązanie...~-
15   3, II |         tym długiem Darzeckich... Gdybyś do nich pojechał, o przedłużenie
16   3, II |           życia. J'en ai assez!~- Gdybyś był wyjątkiem... Ale...
17   3, III|     wierzch wyłazi. Przyrodzenie, gdybyś i widłami odpychał, powraca.
18   3, V  |           i uszczęśliwić potrafi. Gdybyś ty, Justynko, wiedziała,
19   3, V  |             z uczuciem... ze mną! Gdybyś za Różyca wyszła, należelibyśmy