Tom, Rozdzial

 1   1, II |   Justysia jest krewną męża mego, córką jego ciotecznej siostry.
 2   1, IV |         napełniły salon. Ojciec i córka grali jakąś piękną, długą
 3   1, V  |           o zaopiekowanie się jej córką w razie jej rychłej zapewne
 4   1, V  |           wraz z czternastoletnią córką do Korczyna zabrał. Orzelski
 5   1, V  |           którą wydał za Domunta. Córka i zięć prędko pomarli i
 6   1, V  |         Bohatyrowiczówna, Fabiana córka... najpuściejsza dziewczyna
 7   1, V  |           dziewczynę przywołując. Córka tu przyszła niby po wodę,
 8   2, I  |           tylko Marynia jest mamy córką? ~Przechodząc Kirłowa ręką
 9   2, I  |         ukończone: dlaczegóż więc córka jej nie wracała? Dlaczego
10   2, II |              Nie trzeba, aby moja córka była gorzej ubrana od Darzeckich...
11   2, II |           panienkami. Darzeckie i córka Korczyńskich trzymając się
12   2, II |           takiej rodziny wchodząc córka moja musi posiadać wyprawę
13   2, II |         ja się na to zgadzam, aby córka nasza miała fortepian własny,
14   2, III|         ciężko obute nogi. Żona i córka jego żęły dalej, ale dwaj
15   2, V  |      śmiele postąpić - odsarknęła córka Fabiana.~- A raz na zawsze
16   3, I  | Orzelskiej... Bo czymże ona była? Córką opasłego, idiotycznego ojca,
17   3, II |         się to wzięło? Czego dziś córka Fabiana tu przylatywała
18   3, II |          ale dopóki ja żyję, moja córka nie będzie bywać w niewłaściwych
19   3, V  |       wschodów zbiegła najstarsza córka Kirłowej, która od dni paru