Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          się znowu.~- Co tam! Niech ciocia na to nie zważa! Jaż wiem
 2   1, I  |            się zupełnie... Przecież ciocia nie przez złośliwość pewno...
 3   1, I  |       jednak odpowiedziała:~- Niech ciocia śmiało wszystko przede mną
 4   1, I  |            nie nosisz...~- O, niech ciocia tak nie myśli! - porywczo
 5   1, III|           głośno wyszczebiotało: ~- Ciocia Marta pyta się tatka, czy
 6   1, III|           smaczne, tatku, maliny... Ciocia Marta dała mnie ich dużo,
 7   1, III|          ale jeszcze nie upieczone. Ciocia Marta mówiła, żeby tatko
 8   1, III|       Niemnem?~- Aj, tateczku, my z ciocią Martą i z Justynką w niedzielę
 9   2, I  |             spotkała z moją księżną ciocią, chybaby biedna ciotka śmiertelnego
10   2, II |         mówili:~- Moja ciociu, czyż ciocia dla nas tego nie zrobi?
11   2, II |             jest coś złego... Niech ciocia pozwoli, aby doktor tu przyszedł...
12   2, II |           go przyprowadzimy... Czyż ciocia dla nas tego nie zrobi?...~
13   2, II |            postawimy na swoim! otóż ciocia będzie musiała z doktorem
14   2, II | przyciśniętym Witold zawołał:~- Czy ciocia nie zrobi tego, o co proszę?~
15   2, II |             Chodź do nas!~- Niechże ciocia otworzy!~Po chwili wszyscy
16   3, II |           swoją podniosła.~- Bo też ciocia pójdzie z nami na to wesele -
17   3, II |     dlaczego?~- Naprzód dlatego, że ciocia Witoldowi niczego by odmówić
18   3, II |       utrefiona główka Leoni.~- Czy ciocia tu jest? - zadźwięczał głosik
19   3, II |            na wesele pójść z nim, z ciocią i Justymką... poszedł...