Tom, Rozdzial

  1   1, I  |            Żyto i pszenica miały kłosy jeszcze zielone, lecz już osypane
  2   1, I  |          przepływała po łanach niskich jeszcze owsów i jęczmion.~Wśród
  3   1, I  |        równinie, z dala od tu i ówdzie jeszcze ciągnących gromad, ukazały
  4   1, I  |               a wysokość tę zwiększała jeszcze chudość jej ciała, które
  5   1, I  |            szerokich brwi oświecały ją jeszcze przejmującym blaskiem; miały
  6   1, I  |             istotę ludzką, niezupełnie jeszcze przez życie zniweczoną,
  7   1, I  |                głosem ciągnęła w borku jeszcze rozpoczęte opowiadanie. ~-
  8   1, I  |            wtedy nie była w Korczynie, jeszcze mała byłaś, bo było to właśnie
  9   1, I  |                chustką trzymaną w ręku jeszcze głośniej nos utarła i gniewnie
 10   1, I  |                sobie zieloną suknię... jeszcze wtedy kolorowe suknie nosiłam...
 11   1, I  |                 w naszych stronach jej jeszcze nie było, ale ludzie lękali
 12   1, I  |             wieczny kamień. Większy on jeszcze od ludzkiej złości. Już
 13   1, I  |            łzami zaszły. Krztusząc się jeszcze, tymi załzawionymi oczami
 14   1, I  |        milczała.~- No, a myślisz że ty jeszcze czasem o tym mazgaju? serce...
 15   1, I  |             tym mazgaju? serce... boli jeszcze czasem?~- Nie.~Z krótkiej
 16   1, I  |             się wozu przypłynęła jedna jeszcze strofa:~A jak pomrzemy,
 17   1, I  |            powtórzyła i wnet szerszymi jeszcze jak wprzódy krokami i mocniej
 18   1, II |             bzów, akacji, buldeneżów i jeszcze niższą jaśminów, spirei
 19   1, II |       postarzałe i spłowiałe, błyskały jeszcze tu i ówdzie złoconymi bukietami
 20   1, II |            innych częściach domu, dość jeszcze nowe. Obicie osypane bukietami
 21   1, II |              zupełnie piękną, a i dziś jeszcze pomimo przywiędnięcia i
 22   1, II |             słowo powitania, nie rzekł jeszcze nic... Prawda, że Kirło
 23   1, II |              cofnęła rękę i z większym jeszcze ożywieniem, z błyskiem w
 24   1, II |          Tereniu, nie przedstawiłam ci jeszcze nowego sąsiada naszego...
 25   1, II | powierzchowność jego arystokratyczną i jeszcze piękną, choć wyniszczoną
 26   1, II |              mogła... Zresztą, jest to jeszcze dziecko, ma rok piętnasty...~
 27   1, II |          mówiła mu, jakie były i pewno jeszcze na ten rok będą ceny na
 28   1, II |               męża okazanej wobec mało jeszcze znanego gościa. Spuściła
 29   1, II |             musisz... O, gdyby mi pana jeszcze zabrakło...~- Po co ma zabraknąć? -
 30   1, II |              jeszcze-nie dostała?...~- Jeszcze nie, chwała Bogu! - zupełnie
 31   1, II |              tu na dziesięć... czy kto jeszcze przyjedzie?~- Dwóch konkurentów
 32   1, II |              Alboż mało naczekałaś się jeszcze na nich? No, to dziś trzech
 33   1, II |                Różyc już jest, a dwóch jeszcze przyjedzie...~Zaczęła śmiać
 34   1, II |          twierdzącą odpowiedź z żywszą jeszcze sympatią mówić zaczął o
 35   1, II |                   A może bym ja trochę jeszcze pograł?~- A obiad? - zapytała
 36   1, III|            młodości swej zażywał. Może jeszcze cień nadchodzącej przyszłości
 37   1, III|           oprócz synów Korczyński miał jeszcze córkę - tych, którzy posiąść
 38   1, III|              byli rówieśnikami. I inne jeszcze, głębokie podobieństwa zachodzić
 39   1, III|              trochę wychudzoną, więcej jeszcze do studenta niż do osiadłego
 40   1, III|                to niezgrabnie i zawsze jeszcze ku obłokom trochę zerkając.
 41   1, III|             przykład: raz w pierwszych jeszcze latach gospodarowania różne
 42   1, III|        zaciągnąć musiał. Kiedy indziej jeszcze, mianowicie przed ożenieniem
 43   1, III|             potrzeb i interesów. Kilka jeszcze podobnych zerknięć ku obłokom,
 44   1, III|               tam się rozporze - i Bóg jeszcze wie, co z nami będzie Więc
 45   1, III|              mi coś aż płacze...~Niżej jeszcze pochylił grubego karka,
 46   1, III|            aniołku mój, dlaczego?~Ujął jeszcze i drugą jej rękę, twarz
 47   1, III|              choćbym chciała zająć się jeszcze czym innym, nie pozwala
 48   1, III|              silna postać jego cięższą jeszcze stała się niż wprzódy. ~-
 49   1, III|            tylko że dotąd łudziłem się jeszcze... Cóż robić? Niech jeszcze
 50   1, III|            jeszcze... Cóż robić? Niech jeszcze i to... Tylko pozwól powiedzieć
 51   1, III|             znasz?... Cóż robić? Niech jeszcze i to...~W głosie jego słychać
 52   1, III|           spojrzenie i szczególniejszy jeszcze dźwięk głosu, z jakimi to
 53   1, III|           ochłonął, ale zachmurzył się jeszcze więcej. ~- Nieboszczyk pan
 54   1, III|            dnia jednak czuł się więcej jeszcze niż zwykle rozdrażnionym
 55   1, III|               ale tak... z tym domowym jeszcze nieszczęściem, ciężko. Tam
 56   1, III|                malinami pieką się, ale jeszcze nie upieczone. Ciocia Marta
 57   1, III|          zechciało diabelnie!~Tej nocy jeszcze bratu odpisał w sensie przeczącym.~
 58   1, III|              do gabinetu jego i więcej jeszcze niż przed paru laty smutna
 59   1, III|         zdziwił się i ucieszył. Zawsze jeszcze spodziewał się trochę, że
 60   1, III|             Lękał się też wielu innych jeszcze rzeczy. Czasem zdawać się
 61   1, IV |      Korczyńskim, kobieta na wiek swój jeszcze zadziwiająco piękna. Matka
 62   1, IV |          Równie bogaty albo i bogatszy jeszcze Teofil Różyc siedział był
 63   1, IV |              się wesołymi, a w dodatku jeszcze eleganckimi. Chód i ruchy
 64   1, IV |         zalotnej brunetce. Potem szedł jeszcze Kirło prowadząc Teresę Plińską,
 65   1, IV |               już co... chodźmy..,~Raz jeszcze spojrzał na pozostałą pośród
 66   1, IV |               rzeczy uważasz? U ciebie jeszcze fiu! fiu! w głowie! Słyszałem
 67   1, IV |                ruchów, których wczoraj jeszcze nikt by się w niej ani domyślił,
 68   1, IV |          właśnie w tej chwili - więcej jeszcze niż zwykle cedząc sylaby
 69   1, IV |                Korczyński - nie miałeś jeszcze czasu zmęczyć się tą głuchą
 70   1, IV |               granic nie ma i że dotąd jeszcze nie doszedłem do zrozumienia,
 71   1, IV |           swego tym z gości, którzy go jeszcze nie znali, przedstawionym;
 72   1, IV |          spojrzeniem zatopiła swe oczy jeszcze bardzo piękne, choć widać
 73   1, IV |               coraz bardziej, postawił jeszcze jeden napełniony kieliszek.~
 74   1, IV |                 tłumaczył się - gdybym jeszcze ten wypił, to nie mógłbym
 75   1, IV |            sławnym z tego... a i teraz jeszcze... panna Teresa wie o tym
 76   1, IV |          trzymając kieliszek do połowy jeszcze zielonym trunkiem napełniony,
 77   1, IV |              ale grono poważnych panów jeszcze do gry nie zasiadało. Kończyli
 78   1, IV |              odparł Korczyński - i jak jeszcze straszny!~Uśmiechnął się
 79   1, IV |          wprost do Korczyna... a tamci jeszcze nie wyjechali... Masz! myślę
 80   1, IV |                i sterana twarz kobiety jeszcze młodej, bo trzydziestoparoletniej,
 81   1, IV |            trochę, jednak przyciszonym jeszcze głosem odpowiedziała:~-
 82   1, IV |       podlotków umieściła. Niezupełnie jeszcze długa suknia z białego muślinu,
 83   1, IV |            dziś w dodatku i upiłeś się jeszcze czy co?~Znów z zamyśleniem
 84   1, IV |               to oczy Klotyldy, więcej jeszcze błyszczące i szafirowe jak
 85   1, IV |              że tę rozrywkę namiętniej jeszcze lubił niż inne.~Pani Emilia
 86   1, IV |               wiatr powiewał, i słońce jeszcze silnie dogrzewało, przejmowała
 87   1, IV |              swoje strwożone, tylko co jeszcze przyjmować w siebie zaczęło
 88   1, IV |              wiedząc o tym, że wygląda jeszcze młodo i powabnie, nie chciała
 89   1, IV |            łagodniej zapytała. ~Drżąca jeszcze i ze łzami w oczach Justyna
 90   1, IV |                cokolwiek zrobić?~- Ot, jeszcze czego! Wiesz dobrze, że
 91   1, IV |                 rozgniewanym, a więcej jeszcze rozżalonym głosem na służbę
 92   1, V  |          tworzyło żyto wysokie, gęste, jeszcze zielone, ale już w bujne
 93   1, V  |          przecież nie było. Miał drugą jeszcze namiętność. Pod złotawym,
 94   1, V  |         urywanych, ale o których teraz jeszcze z podniesionymi powiekami
 95   1, V  |          pomiędzy sobą szeptali. Wtedy jeszcze dziwiła się nie rozumiejąc,
 96   1, V  |           Dokładnie, plastycznie, dziś jeszcze wyobrazić sobie mogła tę
 97   1, V  |         Zobaczywszy dziewczynkę, która jeszcze nosiła żałobę po matce,
 98   1, V  |          słodycz jego pocałunków. Dziś jeszcze o tym wszystkim wspominając
 99   1, V  |               godność ludzką okrutniej jeszcze zranioną w niej została
100   1, V  |                na nową śmiałość, dodał jeszcze:~- I ja też kiedyś w Korczynie
101   1, V  |               tak jak prawie dzieckiem jeszcze będąc. Najadłem się też
102   1, V  |              musiała i przechodząc raz jeszcze z bliska spojrzała na niego.
103   1, V  |          starym gadają, że i pieniądze jeszcze ma...~Justyna uśmiechnęła
104   1, V  |              filuternie sprzeciwił się jeszcze Jan.~- Wiadomo! żebyś ty
105   1, V  |              wspomni, gadziną staje... Jeszcze i czwarty brat u nich jest,
106   1, V  |            przy sobie rosnących lip, a jeszcze dalej, za dziedzińcem i
107   1, V  |        zbałamucił i Fabian wierzy...~- Jeszcze ten nie urodził się, kto
108   1, V  |               poproszę, choć Anzelmowi jeszcze ta mądrość z głowy nie wywietrzała,
109   1, V  |                w głębi domu; Jan wpadł jeszcze do ogrodu.~- Niech panienka
110   1, V  |               walczył z sobą.~- Kiedyż jeszcze koniom nie wszystek owies
111   1, V  |                 Czyżby w Korczynie kto jeszcze o mnie wspo... wspo....
112   1, V  |               nawet z wielu trwających jeszcze cech jego powierzchowności
113   1, V  |               być tu i tam,~- A kiedyż jeszcze konie napoić trzeba... ~-
114   1, V  |            szczelinach płotu zaświecił jeszcze jeden jaskraworóżowy kaftanik;
115   1, V  |           zażartował Jan.~- Nieprawda, jeszcze nie zaręczona, jeszcze ociec
116   1, V  |                 jeszcze nie zaręczona, jeszcze ociec na oględziny pojedzie...~-
117   1, V  |               ociec stąd idzie, bo jak jeszcze troszkę tu postoi, znów
118   1, V  |           odchodzić, ale zatrzymał się jeszcze na Jana patrząc, W rozgniewanej
119   1, VI |               swych podścielisk. Niżej jeszcze, tuż przy płotach albo pod
120   1, VI |          zagonach pieląc warzywo, inne jeszcze szły z wiadrami wody na
121   1, VI |             uczciwości? - z niepokojem jeszcze pytał.~Anzelm z uroczystością
122   1, VI |           czasach, w sto lat albo może jeszcze i mniej po tym, jak litewski
123   1, VI |               płynął niewidzialny stąd jeszcze Niemen. Było to tak, jakby
124   1, VI |              od dawna, ale które dotąd jeszcze wilgocią przejęte zabarwiało
125   1, VI |        podstawie krzyża bielał wyraźny jeszcze choć miejscami zacierający
126   1, VI |               do gadania nie ma!~Nigdy jeszcze pod siwiejącym wąsem nie
127   1, VI |               nauczył stary Jakub, gdy jeszcze boso latałem i cielęta pasłem,
128   1, VI |         kamienia siedząc uśmiechał się jeszcze.~- Gadaj gadkę! Bajki babom,
129   1, VI |           czasach, w sto lat albo może jeszcze i mniej potem, jak litewski
130   1, VI |        miastach, a w głębokiej puszczy jeszcze gdzieniegdzie nikt i nie
131   1, VI |            bawolniki. O pieniądzach to jeszcze gdzieniegdzie i nic nie
132   1, VI |              leśnym ludziom nieznajoma jeszcze była mularka. W Boga chrześcijańskiego
133   1, VI |            głębokościach puszczy wiele jeszcze kłaniało się bałwanom i
134   1, VI |           których na szeroki okół nikt jeszcze nie miał. Poszli tedy do
135   1, VI |              ich zapytuje: ~"Czy żywie jeszcze rodziciel was wszystkich?"~"
136   1, VI |            oddychał. Po chwili wymówił jeszcze:~- Działo się to w roku,
137   1, VI |               oparł na dłoni. Słuchali jeszcze, czekali. Po chwili też
138   1, VI |           drzemiące wspomnienia, mówił jeszcze: ~- Wszelako późniejszym
139   2, I  |              wynosić, ale tymczasem tu jeszcze pozostawiono. Zapach mydlin
140   2, I  |          drugiej klasie przesiedział i jeszcze promocji nie dostał, Zlękła
141   2, I  |                 Wiatr zadął silniejszy jeszcze jak wprzódy i nisko giął
142   2, I  |          przyjacielski. Bardzo ładne i jeszcze różowe usta Kirłowej zarysowały
143   2, I  |             Chciałbym, abyś mię więcej jeszcze łajała. To coś na kształt
144   2, I  |                niż moja - zaśmiała się jeszcze.~Śmiech jej przecież, z
145   2, I  |              Majątków swoich nie tylko jeszcze nie obejrzałem, ale mię
146   2, I  |             Skąd ją wziąłeś? Nigdyś mi jeszcze o tym nie mówił.~- Bardzo
147   2, I  |             nudy, od upadku sił i może jeszcze od... od czegoś podobnego
148   2, I  |        przemawiała do służących. Potem jeszcze zamieniła już w sieni kilka
149   2, I  |         szczebiocze...~- Otóż to - raz jeszcze wymówił.~- Więc cóż? Wy
150   2, I  |         spazmów dostała...~Śmiejąc się jeszcze dodał:~- Pomysł twój, kuzynko,
151   2, I  |          Justyną ! - zawołała.~- O ile jeszcze mogę być czymkolwiek albo
152   2, I  |               jak ty, urodzone używają jeszcze życia na swoją rękę, błyszczą
153   2, I  |               mam na głowie...~I dalej jeszcze opowiadałaby o swoich biedach
154   2, I  |         sympatii i współczucia istnieć jeszcze musiała w tym apatycznym
155   2, I  |               namówię...~Przy drzwiach jeszcze, ściskając mu ręce, mówiła:~-
156   2, I  |                znowu o tym pomówimy. I jeszcze coś na myśl mi przyszło.
157   2, I  |              jego ramienia szepnęła mu jeszcze na ucho:~- Pomyśl nad tym,
158   2, I  |              wprowadziła i po krótkiej jeszcze z nimi sprzeczce prędko,
159   2, I  |              pieniężny wzięła i chwilę jeszcze bardzo grzecznie o urodzaju
160   2, I  |                 powietrze było chłodne jeszcze, ale ciche i mniej ostre.
161   2, I  |               ona uczennicy; wyglądali jeszcze na parę dobrych przyjaciół
162   2, I  |             już odejść ku gankowi, ale jeszcze młoda para wzrok jej do
163   2, II |               doktorów nie potrzebuję. Jeszcze czego! Wieczne głupstwo!
164   2, II |              palcem wskazywała bukiet, jeszcze odeń wzroku nie odrywając,
165   2, II |               na czole i krztusząc się jeszcze wymówiła znowu:~- Justyna!~-
166   2, II |         salonie pozostawiwszy próbował jeszcze ciotkę dogonić i do zamiaru
167   2, II |            późna zwykle paliła się tam jeszcze jedna, tuż przy łóżku pani
168   2, II |             wbiegła do sypialni, którą jeszcze księżycowym blaskiem oświecała
169   2, II |             tego wszystkiego. kaszlała jeszcze i czuła kłucie w piersi.
170   2, II |                i to ją zgryzło, bo raz jeszcze dowiodło, że nikt, nawet
171   2, II |             nam rozmawiać! Lalkami wam jeszcze.bawić się, a nie salony
172   2, II |                  Kilka tysięcy mógłbym jeszcze jakimkolwiek sposobem dostać,
173   2, II |              przemówił:~- No, poprośże jeszcze ojca, żeby ci jaki pałac
174   2, II |            wymawiając się tym, że dziś jeszcze córki swoje zawieźć musi
175   2, II |            siebie znalazł, a które raz jeszcze świadczyło o jego wyższych,
176   2, II |             zamiast łagodzić, wzmagała jeszcze wzburzenie i rozdrażnienie
177   2, II |               do salonu wrócił. Musiał jeszcze przed wyjechaniem w pole
178   2, II |                Czemuż nie odpowiadasz?~Jeszcze nie odpowiadał, ale nie
179   2, II |          sędzia! - z ironią wymówił. - Jeszcze ci nie pora...~- Pora, ojcze -
180   2, II |            starałeś? One chyba żadnych jeszcze ciężkich grzechów nie popełniły,
181   2, II |                i światową srokę, która jeszcze od ziemi zaledwie odrosła,
182   2, II |                no! cóż robić?... Niech jeszcze i to...~I prędko odwróciwszy
183   2, II |           Uwielbiał go on wtedy więcej jeszcze niż zwykle i pragnął stać
184   2, II |                Ofuknięty znowu, zbladł jeszcze więcej niż wprzódy, cofnął
185   2, II |             snu obudził i chwilę tylko jeszcze ze smyczkiem na struny opuszczonym
186   2, II |              jej powolnym był i trochę jeszcze osłabionym, ale z ubrania
187   2, II |                i z pokoju drobniejszym jeszcze kroczkiem niż zwykle wybiegła.
188   2, II |             mogło być inaczej? Wczoraj jeszcze marzyła o oliwkowym fellahu,
189   2, II |              westchnieniem i omglonymi jeszcze oczami wypowiedział, że
190   2, II |              nazwiska i wcale pięknego jeszcze majątku bardzo żywo zajęty
191   2, II |              pani Emilia.~- Otóż to! A jeszcze taka f a m, jak moja Marynia;
192   2, II |              płakać i śród łkań mówiła jeszcze:~- I jakiż to zresztą sens
193   2, II |         biedaczce dać tej mikstury, bo jeszcze znowu duszenie schwyci...
194   2, II |              muzykę, Justyno, ale może jeszcze kochasz poezję. Czy jeszcze
195   2, II |            jeszcze kochasz poezję. Czy jeszcze cokolwiek lub kogokolwiek
196   2, III|     napełniając powietrze, a pranie to jeszcze poprawiały w domu dopóty,
197   2, III|               Adam. Za nim nadjeżdżało jeszcze kilka wozów, z których przy
198   2, III|            korczyńskiemu dworowi; inne jeszcze poruszały się naprzeciw
199   2, III|             złotym lasem nie tkniętego jeszcze zboża; owady ćwierkały,
200   2, III|             pod jedną ścianą stojącego jeszcze zboża widać było kilka żwawo
201   2, III|       trzeciego jej męża i o to, wiele jeszcze razy za mąż wyjść myśli,
202   2, III|           powiada do siedmiorga swoich jeszcze jedno cudze przyprowadzał!"
203   2, III|             karmił, odziewał i do mnie jeszcze przez okazję raz wraz nakazywał: "
204   2, III|          ściernisko.~- O Jezu! - zanim jeszcze konie stanęły, z woza zeskakując
205   2, III|                Bo to - próbowała mówić jeszcze - był taki czas, że pomiędzy
206   2, III|             ziemi podnosząc zawołał. - Jeszcze tego nie było, żeby mnie
207   2, III|                wierzchołki nie zżętych jeszcze zbóż i urywanymi akordami
208   2, III|           gdzie, może w gęstwinie zbóż jeszcze stojących przepadał.~Na
209   2, III|               Umilkła, lecz on chciwie jeszcze słuchał chwilę, a potem
210   2, III|            Antolka, Elżusia, dwie inne jeszcze dziewczyny wyprostowały
211   2, III|        Panienka żąć może tak, jak i my jeszcze prawie silniejsza od nas...
212   2, III|                stronę jego wozu zwolna jeszcze toczącego się po zagonach
213   2, III|        patrząca, ku któremu Jan z dala jeszcze twarz zwracał i wzrok wytężał.
214   2, III|                jej silnym i bynajmniej jeszcze nie zmęczonym ręku. Draśnięcie
215   2, III|               prawie łajdak, i do tego jeszcze głupi, bez oczów, bo panna
216   2, III|           rzucił:~- Gomuły!~Dwa zagony jeszcze przeskoczywszy znowu obejrzał
217   2, III|                poskoczył naprzód i raz jeszcze krwistoczerwoną twarz swą
218   2, III|             sam schamiał, a teraz ojca jeszcze skaleczy! - popędliwie krzyknęła
219   2, III|           zostali; napastnicy sapiąc i jeszcze krzycząc na swe zagony odchodzili;
220   2, III|            jednacz jaki!~Zaperzony był jeszcze, na czole miał czerwoną
221   2, III|          pozostawało; trochę stojących jeszcze na nich kłosów za krótki
222   2, III|             Oprócz trwogi doznała może jeszcze i innych przykrych uczuć.
223   2, III|            Wszędzie są takie, i daleko jeszcze gorsze, a jedyna różnica -
224   2, III|               jedno, to drugie, i może jeszcze gorsze... jedyna różnica
225   2, III|         ogorzałą szyję opłynęły. Z tym jeszcze powoli spływającym pożarem
226   2, III|              do roboty, dziatki! Bo to jeszcze jaki kwadransik i calutkie
227   2, III|               z Niemna wyłowił, kiedym jeszcze malcem będąc pod sekretem
228   2, III|              dwa lata temu, i przedtem jeszcze, ile razy zbieraliśmy razem
229   2, III|               z nikim! Ale zajdę, dziś jeszcze zajdę. Ja dziś na polu prawie
230   2, III|            dziś nie zmęczony, te aż tu jeszcze dokazywać przyszedł?~- Ja
231   2, III|                   W ogrodzie, w pełnym jeszcze słonecznych blasków świetle,
232   2, III|              utkwiły.~- Tylko - zaczął jeszcze - nie daj Boże panu takiego...
233   2, III|                ramach, złoconym i dość jeszcze błyszczącym papierem oklejonych;
234   2, III|                często śpiewałem, kiedy jeszcze pogoda i upał na świecie
235   2, IV |             jest pomyłka...~Chciał coś jeszcze mówić, ale powstrzymał się,
236   2, IV |       regularnie ojcu odnosi. Niemen i jeszcze ten pies Sargas to całe
237   2, IV |              towarzysza swego, większe jeszcze uczuła zdziwienie. Jan zdjął
238   2, IV |        wzruszeniem, z którego przyczyn jeszcze sobie jasno sprawy nie zdawała,
239   2, IV |           Marta, która w tę porę młoda jeszcze była, i kiedy troszkę wprzódy
240   2, IV |             pamiętam, że zobaczyłem go jeszcze, jak obok pana Andrzeja
241   2, IV |                 Ale stary Jakub, który jeszcze wtenczas niezupełnie był
242   2, IV |          piersi sobie pokazał. A potem jeszcze dołożył: "Obydwóch nie ma!"
243   2, IV |           sobie pokazałem. I dołożyłem jeszcze: "Obydwóch nie ma!" Tylko
244   2, IV |             nim trzęsły się i z włosów jeszcze po kropelce, po kropelce
245   2, IV |                zanosiły się od śpiewu, jeszcze dalej gruchały gołębie i
246   2, IV |            minęła, a Justyna siedziała jeszcze na stoku Mogiły utopiona
247   2, IV |           wielu marzeń i złudzeń; może jeszcze z jakichś myśli i dążeń
248   2, IV |              krewną domu, panną mogącą jeszcze wyjść za mąż, i czymże więcej
249   2, IV |              sobą przedstawiała. Nigdy jeszcze nie czuła się tak zupełnie,
250   2, IV |                dźwiga Antolka, dziecko jeszcze prawie i o połowę od niej
251   2, IV |            nikt na świecie nie doszedł jeszcze i nie wytłumaczył, co w
252   2, IV |                na mnie napadła... żeby jeszcze, broń Boże, deszcz nas nie
253   2, IV |             wiatr przelatywał krótkimi jeszcze, urywanymi szmery. Ptastwo
254   2, IV |         fruwaniem skrzydeł. Jan chwilę jeszcze rozglądał się po lesie. ~-
255   2, IV |            siebie i ludzi nie włóczyć. Jeszcze by i nam do zaprowadzenia
256   2, IV |              roztłukłem, siostrę, małą jeszcze, złajałem i stryjowi jeżem
257   2, IV |            kiedy stryj był chory, a on jeszcze mały i nie bardzo do czego
258   2, IV |               targała; pobladła więcej jeszcze i nie wiedziała, co począć.
259   2, IV |             Wiatr słabł, opadał, cicho jeszcze i z lekka dmąc w jedną stronę;
260   2, IV |                i w czasie burzy więcej jeszcze rozluźniony węzeł rozwinął
261   2, IV |           Anzelma i Jana stojących raz jeszcze osypał ich chłodną rosą,
262   2, V  |              świecie być może. I drugą jeszcze mieć będzie, morderowego
263   2, V  |               a jutro raniutko powróci jeszcze na dni kilka, aby im żąć
264   2, V  |                w rękę go pocałowała.~- Jeszcze dziś pierwszy raz stryjka
265   2, V  |              winy! - jąkając się dodał jeszcze, i uśmiech przyjazny, prawie
266   2, V  |             drzwi ukazywał i parę razy jeszcze powtórzył:~- Proszę! proszę
267   2, V  |               głodno być musi.~Wczoraj jeszcze dowiedział się od synowca,
268   2, V  |               toby za rok poniosła się jeszcze za czwartego!~Justyna zapytywała
269   2, V  |            jęknęła Antolka.~Jan trochę jeszcze nasępiony nic już siostrze
270   2, V  |                czoła i ramion wilgotne jeszcze włosy swe odgarniając i
271   2, V  |             wiele lat z nim przebywał, jeszcze wszystkich skrytości jego
272   2, V  |           serca nie dopuszczała. Kiedy jeszcze cokolwiek robiłem, to tylko
273   2, V  |             starymi czasami!~Słów tych jeszcze nie domówił, gdy pod oknami
274   2, V  |        piętrzyła się koafiura od sukni jeszcze niezwyklejsza, wysoka, kołysząca
275   2, V  |               na kiju wspierając się i jeszcze cały drżący zapytał starzec -
276   2, V  |              czy też pan Jakub pamięta jeszcze tę historię, co bratu Franciszku
277   2, V  |              nas zajdzie! Może my jego jeszcze raz przed śmiercią obaczymy!..."
278   2, V  |           nieśmiałej radości. Z trochę jeszcze dygocącym, ale coraz wzmagającym
279   2, V  |           żółtym jak wosk palcem mówił jeszcze:~- Takim sposobem on do
280   2, V  |               ku drzwiom uprowadzając, jeszcze mówiła:~- Jedno wschodzi,
281   2, V  |               i po nocy, kiedy zechcę, jeszcze prędzej od ciebie iść potrafię -
282   2, V  |             ubraniu swym, uświetnionym jeszcze z powodu niedzieli szafirowym,
283   2, V  |             dzbanka do szklanki ciepłe jeszcze mleko nalewała.~- Może Justynka
284   2, V  |          stadem czarnych czółen; potem jeszcze, po burzy, najczystszym
285   2, V  |      rozdzielone jest szczęście! - raz jeszcze westchnęła pani Emilia i
286   2, V  |                gadać zaczęła: jakie mu jeszcze majątki i bogactwa zostały,
287   2, V  |              stale osiadł, bo to jedno jeszcze mogłoby go ze wszystkich
288   2, V  |            wiele przecierpiał, i teraz jeszcze nie stał się zupełnie takim
289   2, V  |          śmiechu: "Co to orze! orać to jeszcze pięknie, poetycznie, ale
290   2, V  |          konkurenta śmieję się, więcej jeszcze niż oni. Czasem łzy gradem
291   2, V  |                i najwięcej odstręczyło jeszcze więcej niż kpiny i wyśmiewania.
292   2, V  |              za to, że człowiek, zanim jeszcze postarzał, do cholery podobnym
293   2, V  |               Wspomina! - szepnęła raz jeszcze i uciszyła się zupełnie.~
294   2, V  |                 Justyna wstała, chwilę jeszcze na nieruchomo leżącą kobietę
295   2, V  |           niebu podnosił. Lecz któż to jeszcze wyszedł na ganek domu i
296   3, I  |             niepewna, czy kiedykolwiek jeszcze go zobaczy - złośliwi utrzymywali,
297   3, I  |               miejscach spłowiałe, ale jeszcze błękitne i złoconymi gwiazdami
298   3, I  |           miała ze dwadzieścia. Daleko jeszcze więcej znajdowało się tu
299   3, I  |              pisarzy krajowych, więcej jeszcze przekonywały, że znała i
300   3, I  |                bywał w Osowcach. Młody jeszcze w porze owej i niedawno
301   3, I  |             wyjedzie w świat po wyższą jeszcze naukę, ale tymczasem, w
302   3, I  |           Kiedy Benedykt upierając się jeszcze mówić zaczął o tej właśnie
303   3, I  |           wymogli na niej wahające się jeszcze i warunkowe słowo przyzwolenia.
304   3, I  |                na której niedorostkiem jeszcze będąc w mniemaniu swoim
305   3, I  |               a pochwały i zachęty raz jeszcze w ich umysłach sztucznemu
306   3, I  |         ostatnich latach wypełniła się jeszcze i zmężniała; biła z niej
307   3, I  |              złotawych włosów z rzadka jeszcze srebrnymi nićmi przetkanych.
308   3, I  |                możliwość takiego ciosu jeszcze z daleka spostrzega i przyczyny
309   3, I  |          wschody i parę salonów; potem jeszcze drzwi jakieś zamknęły się
310   3, I  |             ale głośno nie wymówiła go jeszcze ani razu. Po wielekroć już
311   3, I  |              przedstawiająca go w tej, jeszcze porze życia, gdy dwudziestopięcioletnim
312   3, I  |           wejść nie mogli. Gotowi byli jeszcze zapytywać go o co albo prosić,
313   3, I  |                stada obłoków. I więcej jeszcze: bo obłoki bywają piękne
314   3, I  |           awantury bezmyślnej Braddon; jeszcze coś z dzisiejszych ulubieńców
315   3, I  |                weszła Klotylda. Trochę jeszcze zapłakane jej oczy nieśmiało
316   3, I  |             się z tym nie dlatego, aby jeszcze czuła gniew lub urazę...
317   3, I  |             owszem, trochę wyładniałaś jeszcze, a co do serca, tego nie
318   3, I  |          interes, Zygmusiu? - zapytała jeszcze, a niespokojne jej oczy
319   3, I  |           które w przyszłości wzrastać jeszcze mogły, zapowiadały Klotyldzie
320   3, I  |            uczucia wiedziała z większą jeszcze pewnością niż sama Klotylda.
321   3, I  |              we drzwiach lokaja.~Miała jeszcze trochę nadziei, że pojechał
322   3, I  |             chwilowym milczeniu rzekła jeszcze:~- Kiedy powróci, powiedz,
323   3, I  |                 To zaś, co niezupełnie jeszcze dokładnie, ale już spostrzegała,
324   3, II |               lipca, kiedy część zboża jeszcze nie zdjęta stała na korczyńskich
325   3, II |           Chociaż, przyznam ci się, że jeszcze dobrze nie rozumiem...~Urwała.~-
326   3, II |            rozumiem...~Urwała.~- Czego jeszcze nie rozumiesz dobrze?~Po
327   3, II |               drogą...~Zarumieniła się jeszcze ogniściej i z żywością szepnęła:~-
328   3, II |           jesteś!" z dodatkiem: "Zanim jeszcze w proch się rozsypałaś!"~-
329   3, II |                kroki parobka, głośniej jeszcze niż przedtem wybuchnął:~-
330   3, II |               chciał udaremnić, więcej jeszcze głos podniósł.~- Czy ty
331   3, II |         Benedykta. Zmieszał się więcej jeszcze niż wtedy, kiedy Witold
332   3, II |           chwalenia się, ale i w innym jeszcze celu.~- Zaręczam państwu -
333   3, II |             ojciec umarł... matka żyje jeszcze i w Rzymie na dewocji siedzi...
334   3, II |         tysiączków... Ale pan omleciku jeszcze nie brał... służę panu!~
335   3, II |             najniższą cenę ziemi warta jeszcze pewnie trzysta tysięcy.
336   3, II |           Benedykta, który schylał się jeszcze nad talerzem, i Witold,
337   3, II |               ochoty nie miał. Wprzódy jeszcze nieraz przychodziło mu na
338   3, II |            niczym więcej... Jeżeli zaś jeszcze i na marcypanach pasie się,
339   3, II |              ojca kocham! - srożył się jeszcze student. - Bo to, widzisz,
340   3, II |               Lękam się... nie mogę... jeszcze się zmartwi i zachoruje...
341   3, II |                Było to tak. Dziś, dużo jeszcze przed zachodem słońca, gdy
342   3, II |                w naszej świetlicy może jeszcze i piękniej. Na dole, to
343   3, II |             spory kawał łąki. Gdyby to jeszcze ojciec mógł jej gotówką
344   3, II |            policzek na dłoni oparła.~- Jeszcze i teraz rodzonego mego brata
345   3, II |              słupa nieruchomiał. Miodu jeszcze ani skosztował, tak go Elżusia
346   3, II |              ojciec jej Giecołd, kiedy jeszcze po dzierżawach chodził.~-
347   3, II |              znajomi... takim malutkim jeszcze przybiegał do nas, a i potem
348   3, II |              chodził... Brata mego syn jeszcze i teraz dzierżawę trzyma,
349   3, II |           będzie, bo wszystkiego siana jeszcze nie zebrał.~Witold znowu
350   3, II |         Zmachał się tak, że mu i teraz jeszcze krzyż trzeszczy. Ale cóż
351   3, II |             kosić umie, a tamte dwa to jeszcze niedostałe trawy... ledwie
352   3, II |               młodszych to nie wiadomo jeszcze, co będzie, ale starsi obydwaj
353   3, II |     najcierpliwiej; po czym parę minut jeszcze, jak tylko mógł najcichszym
354   3, II |            panny służącej, okazała się jeszcze potrzeba przywołania Marty;
355   3, II |                i wszyscy święci! Niech jeszcze i to!...~Porywczym ruchem
356   3, II |               kierunku Olszynki.~Nigdy jeszcze nie widywano Benedykta tak
357   3, II |        postawiłem! I przegrali, i będą jeszcze musieli tysiąc rubli mi
358   3, II |          odpowiedzi wpatrzył się w nią jeszcze uparciej i z żartobliwą
359   3, II |               krzesła powstała i dalej jeszcze ku otwartemu oknu cofając
360   3, II |             kiedy już poślubiłeś inna, jeszcze nie mogłam obojętnie słuchać
361   3, II |              małość, moją nicość... ja jeszcze byłam dumną... owszem, wtedy
362   3, II |              nie! Gdybym cię i kochała jeszcze, gdybym cię jeszcze tak
363   3, II |            kochała jeszcze, gdybym cię jeszcze tak jak dawniej kochała,
364   3, II |     rozczarowany a jednak przez chwilę jeszcze ciekawego wzroku oderwać
365   3, II |                drugą, prawie dziecinną jeszcze duszyczkę, która teraz na
366   3, II |             tym, co Klotylda posiada i jeszcze w przyszłości od rodziców
367   3, II |            przyjemne. Zresztą, on może jeszcze kiedyś i bardzo bogatym
368   3, II |              droga mamo, i to dawno... jeszcze z ojcem. Nie znasz więc
369   3, II |              się w położeniu i co jest jeszcze do naprawiania, naprawić,
370   3, II |           marnieję, przepadam...~Mówił jeszcze czas jakiś, ale trudno było
371   3, II |              której wzbierała hamowana jeszcze burza uczuć, i podniosła
372   3, II |              przed nią zatrzymując raz jeszcze ze zmieszaniem prośby i
373   3, II |            nawet istoty ludzkiej miała jeszcze życzliwość i choćby bierne
374   3, II |           druga mogiła, rozpaczniejsza jeszcze od pierwszej, bo nic już
375   3, II |       wpatrzyła się ze stokroć większą jeszcze miłością niż w owym dniu
376   3, III|                święto wesołe i rześkie jeszcze, w zebrane plony bogate,
377   3, III|                 topole i wierzby stały jeszcze w zieleni gęstej, lecz sczerniałej
378   3, III|               cisza, cisza nie śmierci jeszcze, ale wielkiego uspokojenia
379   3, III|            powszednie rozlegały się tu jeszcze przewlekłe i posępne lub
380   3, III|            pobladło, a teraz na piękną jeszcze, lecz uciszoną i smętną
381   3, III|           ziemia, która uśmiechała się jeszcze, lecz już nie wybuchała
382   3, III|                radością, ogrzewało ono jeszcze, lecz już nie paliło, łaskawie
383   3, III|         gorzkie zapachy; gdzie indziej jeszcze zdziczałe spireje, ogołocone
384   3, III|                smugi Niemna.~Ranek był jeszcze, bo może trzech godzin do
385   3, III|               podwórko zagrody i kilka jeszcze najbliższych podwórek; kilkanaście
386   3, III|        błękitne i białe paski. Był tam jeszcze z dorosłymi dziećmi stary
387   3, III|              kładnące mu zbladłe, lecz jeszcze nie zgasłe promienie. Był
388   3, III|               kościoła, lecz brakowało jeszcze jednej z najważniejszych
389   3, III|                szerści konia, błyskały jeszcze pod słońcem jego złociste,
390   3, III|                 które też dobitniejsze jeszcze i uroczystsze niż przedtem
391   3, III|          trzymając drobne i nieśmiałe, jeszcze wszystkim tu obce Siemaszczanki,
392   3, III|                pracę. Zresztą, wszyscy jeszcze na otwartym powietrzu stali,
393   3, III|           spódnicy i różowym kaftanie, jeszcze na żniwa sprawionym, z rozczochraną
394   3, III|                chciała, boby je gorzej jeszcze zmarnował.~- Nu! nu! - wołała,
395   3, III|            dziś podobała mu się więcej jeszcze niż wtedy. Obu ramionami
396   3, III|          ramiona swe uwolnił i ściślej jeszcze otulając się kapotą, z oczami
397   3, III|             zobaczyła go także i kilka jeszcze szerokich kroków uczyniwszy
398   3, III|             Zapewne; gdyby przed kilku jeszcze miesiącami znalazła się
399   3, III|              jak się należy, związanym jeszcze nie było? O zaręczynach
400   3, III|            stryjaszek i jej dziadunio, jeszcze kiedy przytomniejszym niż
401   3, III|               i słyszała szept cichszy jeszcze niż przedtem:~- Cudnie te
402   3, III|            widzi, że i ją Bóg i ludzie jeszcze nie opuścili! Bardzo układnie
403   3, III|              ona zaś zaczerwieniła się jeszcze mocniej, zaśmiała się głośno
404   3, III|                który ślicznie tańczy i jeszcze śliczniej mówi, ale do śpiewania
405   3, III|             mieli czasu. A tylko Janek jeszcze, jak do przyśpiewków hasło
406   3, III|                ust przycisnął. I w tym jeszcze starszy drużbant chciał
407   3, III|              mam, nieszczęśliwy, długo jeszcze sierotą żyć na tym świecie? ~
408   3, III|          Antolka sama jest za mną...~I jeszcze ciszej pytał:~- Czy Antolka
409   3, III|             oświeconą jestem, tak mało jeszcze wiem i umiem...~- Prawda,
410   3, III|            umiem...~- Prawda, że wiele jeszcze uczyć się musisz, ale nie
411   3, III|                o siestrze naszej jedne jeszcze złe słowo wypowie, dowie
412   3, III|             nie powinien i jeżeli komu jeszcze to do głowy przyjdzie, wtedy
413   3, III|          Obuchowicze z niezadowoleniem jeszcze pomrukiwali pięknej sposobności
414   3, III|                wysokiej góry, w bladym jeszcze świetle księżyca, schodziło
415   3, III|         spadnie,~Koledzy nie pożałują,~Jeszcze go końmi stratują!~Jeden
416   3, III|             mymi łzami.~Anzelm ciągnął jeszcze:~Ty będziesz panną, ty będziesz
417   3, III|                przez to uleczonym mógł jeszcze zostać?~Kiedy Anzelm mówił,
418   3, III|  potwierdzająco nią kiwała. Kilka razy jeszcze chrząknęła, a potem odparła:~-
419   3, III|               łaźni; na trzech stołach jeszcze jadłem zastawionych paliło
420   3, III|            jednak czymś silnie tknięte jeszcze zapłonąć i wybuchnąć mogło.
421   3, III|       siedzenia swego, ale otoczono go jeszcze ściślej, a Fabian i za ramię
422   3, III|            ostatnie, zdaje się, więcej jeszcze chodziło niż o pierwsze.
423   3, III|               koniec na tym; trzeba im jeszcze wielką sumę panu Korczyńskiemu
424   3, III|         dłuższy czas rozłożyć, może by jeszcze przy pomocy jednego z zięciów,
425   3, III|             pozatykać: gadają!~I wiele jeszcze różnych uwag i wniosków
426   3, III|                   A ja tak mówię - raz jeszcze z zastanowieniem odezwał
427   3, III|                 ten i ów rozwodził się jeszcze nad wszelakimi trudnościami
428   3, III|                niż wprzódy, lecz długo jeszcze prawił:~- Żebyż to my onegdaj
429   3, III|               może i dzieci nasze, jak jeszcze troszkę rozmnożą się, wszystko
430   3, IV |                 Wielki salon i większa jeszcze sala jadalna pogrążonymi
431   3, IV |          rozpraszać zaczynało niepewne jeszcze, tu i ówdzie na okna i na
432   3, IV |               jego synów, to jeden był jeszcze małym, a drugi, starszy,
433   3, IV |                okradać chce... Do tego jeszcze nie doszedłem... Nie! Jakimkolwiek
434   3, IV |           Jakimkolwiek jestem, do tego jeszcze nie doszedłem... Musisz
435   3, IV |          obwinienia, które szumiały mu jeszcze w uszach i paliły serce.~
436   3, IV |          bardzo z daleka dochodziły tu jeszcze urywane nuty starych pieśni
437   3, IV |          strzelby.~Benedykt zdawał się jeszcze słuchać i czekać. W ziemię
438   3, IV |                ten mały - jak go dotąd jeszcze w myśli swej nazywał - już
439   3, IV |              po tym, co się stało, żył jeszcze... Ale jeżeli martwy u nóg
440   3, IV |               syna ściskając powtórzył jeszcze po wielekroć:~- Zginiesz!
441   3, IV |          starego boru spoczywał. Długo jeszcze patrzał na syna, aż ręce
442   3, IV |             nim... Krzywdy przez ojców jeszcze zrządzone własnymi choćby
443   3, IV |                i światu obrazą. Czasem jeszcze tylko daleka, nieosobista
444   3, IV |         popółnocne godziny, a Benedykt jeszcze rozmawiał z synem, lecz
445   3, IV |                umoczoną!~Benedykt ręką jeszcze oczy zasłaniając z poczynającym
446   3, IV |             gałganek!~Z wahającymi się jeszcze uśmiechami na siebie patrzali.
447   3, IV |             palcami ocierając wilgotne jeszcze oczy Benedykt zawołał:~-
448   3, IV |         sześćdziesiąt lat z górą mając jeszcze na wojnę chodził... A! przypominam
449   3, IV |           wielkiej stolicy... Czy żyje jeszcze stary Jakub?~Jeszcze raz
450   3, IV |              żyje jeszcze stary Jakub?~Jeszcze raz w sali jadalnej ścienny
451   3, IV |                   dokończył.~Niewysoko jeszcze słońce podniosło się na
452   3, IV |            gromadka weselników, którzy jeszcze do domów swoich nie odjechali.
453   3, IV |             oścież otwartym, Zaniewscy jeszcze od czasu do czasu na skrzypcach
454   3, IV |                w szmer wesołymi nutami jeszcze przetykany, lecz który -
455   3, IV |           obyczajowi nie ubliży. Tylko jeszcze u końca orszaku jechać koniecznie
456   3, IV |               smętną, przewlekłą nutą:~Jeszcze nie będę siadała,~Jeszczem
457   3, IV |          Dziewczęta zaś odpowiedziały:~Jeszcze nie będę siadała,~Jeszczem
458   3, IV |           siadania odpowiedź brzmiała:~Jeszcze nie będę siadała,~Jeszczem
459   3, IV |                by patrzała, czy nie ma jeszcze czego z ziemi uchwycić.~-
460   3, IV |              dziewczęta odpowiedziały:~Jeszcze nie będę siadała,~Jeszczem
461   3, IV |               w czas. Żyto na nasienie jeszcze nie wymłócone i dziadunia
462   3, IV |           rozjechali się, innych widać jeszcze było zwolna rozchodzących
463   3, IV |              odrobić, a łganiem gorzej jeszcze człowiek plamę swoją uczerni,
464   3, IV |                żyto na nasienie młóci, jeszcze źle wymłóci, i dziadunio
465   3, IV |     rozłożystej topoli srebrnej czasem jeszcze ćwierkało coś, szeleściło
466   3, IV |                pragnęli - a nie mogli. Jeszcze nie mogli. Pod ogorzałą
467   3, IV |               niecierpliwe, a przecież jeszcze nieśmiałe. Zalękniona także,
468   3, IV |         uśmiechem zmieszania próbowała jeszcze z echem rozmawiać:~- Janku! -
469   3, IV |         rozmawiać:~- Janku! - zawołała jeszcze.~Ale echo nie odpowiedziało,
470   3, V  |         odpowiedziała, że Justysi dziś jeszcze nie widziała, ale zapewne
471   3, V  |            potrzebuje...~Nie skończyła jeszcze mówić, kiedy na wschodach
472   3, V  |               pragnę twego szczęścia i jeszcze czyjegoś... czyjegoś!~Justyna
473   3, V  |               robić? Zresztą, takie to jeszcze małe i głupie, że wszystko
474   3, V  |             nie to wcale! Majątek jest jeszcze piękny, można powiedzieć,
475   3, V  |               czyni pana Różyca więcej jeszcze interesującym... obudza
476   3, V  |                interesującym... obudza jeszcze żywszą dla niego sympatię,
477   3, V  |             się przecież głosem zaczął jeszcze:~- No... a z tą... z tą
478   3, V  |               otrzymanego, zostanie mi jeszcze trochę więcej niż on...
479   3, V  |             Przez łzy uśmiechała się i jeszcze ciszej dodała:~- A może
480   3, V  |              los... jedyny może los...~Jeszcze coś chciała do ucha Justynie
481   3, V  |      oczekiwały; musiała przy tym dziś jeszcze choć na chwilę do Wołowszczyzny
482   3, V  |           mówiłaś już o tym?~Nie miała jeszcze na to czasu, bo Orzelski
483   3, V  |         załomem wschodów, a śmiech jej jeszcze w wielkiej sieni słyszeć
484   3, V  |                włosy.~Justyna z oczami jeszcze pełnymi śmiechu, który tylko
485   3, V  |               a dźwięki serenady długo jeszcze to staccato, to allegro,
486   3, V  |     gospodarstwie mam, i siły do pracy jeszcze trochę... Im, gołąbkom,
487   3, V  |               leczyć się muszę, aby ci jeszcze móc jak najdłużej służyć...
488   3, V  |            najdłużej ci służyć, a może jeszcze...~Uf, nie mogę!~Śmiała
489   3, V  |               się i kaszlała.~- A może jeszcze i na weselu twoich dzieci
490   3, V  |             opowiadała i nie skończyła jeszcze mówić i opowiadać, kiedy
491   3, V  |                odszedł. Benedykt długo jeszcze rozmawiał z Martą i z Witoldem,