Tom, Rozdzial

 1   1, I  |     szmatę białego płó1.na; z bliska uderzały one niezupełnie
 2   1, I  |   którzy mnie kiedyś znali, z bliska nawet znali, perswadowali
 3   1, I  |          kiedyś... dobrze i z bliska...~Zamyśliła się, mówiła
 4   1, II |  trzeba było dowiadywać się z bliska, ale co w oczy od razu wpadało,
 5   1, IV |     ogromny warkocz upięte. Z bliska dopiero uderzał i prawie
 6   1, IV |    wyrazić ubolewanie, że tak bliska sąsiadka przybyła dziś do
 7   1, V  |       niej zapamiętała, ale z bliska pracom rolniczym ale przypatrywała
 8   1, V  |     przechodząc raz jeszcze z bliska spojrzała na niego. Uśmiech
 9   1, V  |   zagrody, ale który dziś i z bliska widziany powiał na nią czarem
10   1, V  |    człowiekiem tym i Martą. Z bliska, pomimo ruchów ociężałych
11   1, VI |  jedna za drugą, z daleka i z bliska, samotne lub ściśle jedna
12   2, I  |      ładu i dozoru i że wcale bliska groziła im ruina, wzięła
13   2, III|    jaśniejące, te poznawane z bliska widoki, prace, dzieje wpadały
14   2, III|      brzydkiego nie ma, ale z bliska... jeżeli nie jedno, to
15   2, V  |     Może panna Justyna chce z bliska popatrzeć, jaka zaraz na
16   3, II |        Ty, mój ojcze, znasz z bliska takie przykłady...~- Nie
17   3, III|   roślinności, śród którego z bliska tylko i ułamkowo rozpoznawać
18   3, IV |    myśli swej nazywał - już z bliska dotknął kąpieli cierpienia,
19   3, V  | decydujesz...~- Poznałam je z bliska i dobrze, mój wuju...~-