Tom, Rozdzial

 1   1, V  |         głowę trochę pochyliła i wymówiła prędko:~- Dlaczego to pan
 2   1, V  |  zamyśleniu głowie Jana z prośbą wymówiła: ~-Weźcie mię z sobą!~Anzelm
 3   1, VI |      jego kapoty. ~- Dziękuję! - wymówiła gorącym szeptem.~On cofnął
 4   2, I  | zdziwieniem i ciszej jak wprzódy wymówiła:~- Pojedynkowałeś się! Jezus,
 5   2, I  |        odwracając, z zamyśleniem wymówiła:~- Dziwna rzecz! Jesteś
 6   2, II |        wszystko rozumiem, ciotko wymówiła z cicha.~- Już?... rozumiesz? -
 7   2, II |          i krztusząc się jeszcze wymówiła znowu:~- Justyna!~- Co,
 8   2, II | niespokojnie palcami poruszyła i wymówiła:~- Darzeckie... Jak Leonia
 9   2, II |         powieki spuściła i cicho wymówiła słów kilka o swoim biednym
10   2, II |     imiona Justyna prawie głośno wymówiła, książkę Musseta porywczym
11   2, III|          i ze zsuniętymi brwiami wymówiła a nigdy - dodała - nigdy
12   2, V  |        jakim ostatnie wyrazy swe wymówiła, brzmiał żal do towarzyszki
13   3, I  |   uścisku uwalniając z uśmiechem wymówiła: "Jedź, jedź!" i kilka innych
14   3, I  |          pytanie, ale głośno nie wymówiła go jeszcze ani razu. Po
15   3, II |         kurczowo zaciśnięte zęby wymówiła:~- On, ona i trzecia! Zupełnie
16   3, II |      bardzo wielka wina!- powoli wymówiła. - Zbłądziłam. Pomiędzy
17   3, II |       Boże! - kilka razy z cicha wymówiła, a potem jedną rękę od stołu
18   3, V  |     szeroko rozkładając z powagą wymówiła:~- Mamo, do domu!~Ale Kirłowa