Tom, Rozdzial

 1   1, I  |        oczach, z rozchylonymi w uśmiechu ustami poskoczyła i gestem
 2   1, I  |         oczami i rozchylonymi w uśmiechu usty słuchała pieśni, która
 3   1, IV |       podnosząc powiek, cieniem uśmiechu i lekkim pochyleniem głowy,
 4   1, IV |         rozpromienieniem oczu i uśmiechu, z jakim teraz zwróciła
 5   1, IV |     dobrodusznym wyrazem oczu i uśmiechu, wyprostowując się i wyginając
 6   1, IV |      spojrzenia, roztargnionego uśmiechu i wahających się, lękliwych
 7   1, V  |         górę spojrzał i znowu w uśmiechu, ale tym razem jakby triumfującym,
 8   2, II |       śnieg a ukazujących się w uśmiechu trochę gapiowatym, a trochę
 9   2, II |  pocałunek. Przy tym bez cienia uśmiechu przemówił:~- Winszuję, z
10   2, III|    zębów w wiecznym, gapiowatym uśmiechu ukazywanych, wiązał snopy,
11   2, IV |        że pogodne zadowolenie z uśmiechu Jana na jej twarz spłynęło.~-
12   2, IV |      się i zakłopotanym; cienia uśmiechu na twarzy jego nie było.
13   3, I  |       rysami dość pięknymi, bez uśmiechu, bez ognia w spojrzeniu,
14   3, III| delikatnym profilu i filuternym uśmiechu, tytułem doktora powszechnie
15   3, III|       poruszyła mu się jakby do uśmiechu.~- Ale tak samo i lejców
16   3, III|       białe zęby w nieustającym uśmiechu pokazywał, do Sargasa, który
17   3, III|     tańczącym wychwyciwszy, bez uśmiechu już, owszem, gęsto obrosłą
18   3, IV |        jak na wieży, w wiecznym uśmiechu białymi zębami śród rudej