Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       zwolniły kroku, co najpierw spostrzegła starsza.~- No, wleczem się
 2   1, II |           koliste bruzdy. Justyna spostrzegła, że ten przewoźnik wstrzymawszy
 3   1, IV |   wymówionych nie usłyszała i nie spostrzegła, że do przedpokoju wbiegł
 4   1, V  |       otworzyła zarazem jej oczy. Spostrzegła i zrozumiała wiele rzeczy
 5   1, V  |        Gdy tego pokarmu zabrakło, spostrzegła i uczuła, że nie posiada
 6   1, V  |          Justyna uśmiechnęła się. Spostrzegła była rozkochane spojrzenie,
 7   1, V  |      niepozbyte uczucie niechęci. Spostrzegła to Justyna i ze zmieszaniem
 8   2, I  |  zmieszaną. W małej bawialni swej spostrzegła nieporządki, które ją zawstydzały.
 9   2, I  |         ganku stojąc z daleka ich spostrzegła. Wiedziała, z czym przychodzą,
10   2, II |        krztusiła się głośno. Wtem spostrzegła wchodzącą Justynę i rzuciła
11   2, II |   pochylonej ku niej głowie córki spostrzegła coś takiego, co ją tak przeraziło
12   2, IV |    Stanęła i w tej chwili dopiero spostrzegła, że znajduje się w głębi
13   2, IV |      kilka sekund nie spuszczała. Spostrzegła, że gdy tak patrzał w górę,
14   2, V  |         przed chwilą szepnął, ale spostrzegła dobrze, że kiedy się nachylił
15   3, I  |     której towarzystwie parę razy spostrzegła go była w parku. A teraz
16   3, II | dziewczynę tak przestraszyły. Nie spostrzegła nadchodzącego Michała i
17   3, III|          kroków na toku uczyniła, spostrzegła dwie osoby: pannę i kawalera
18   3, IV |          przykre wrażenie. Ona to spostrzegła.~- Niech pan Jan nie lęka