Tom, Rozdzial

 1   1, V  |     żelaznej, błyszczącej policy nieustannie przepływały strumienie ciemnej,
 2   1, V  |  przygarbione plecy. Grable jego nieustannie, ale powoli posuwały się
 3   2, I  |          było małym, tak stale i nieustannie nie trzymało się jej spódnicy,
 4   2, I  |         oto tuż przy jej tołubku nieustannie z kuchni do sieni, z sieni
 5   2, I  |          drepce i gada, tak samo nieustannie gada, jak drepce, choć nikt
 6   2, II |     różnobarwnej miotły podobny, nieustannie ze sobą rozmawiali, nie
 7   2, III|          wielkości, zwolna, lecz nieustannie posuwały się naprzód, w
 8   2, III|   Wszystko to robił powoli, lecz nieustannie, z monotonnymi ruchami,
 9   2, IV |         się nad nią błękit nieba nieustannie przysłaniany sunącymi pod
10   2, IV |       słabo, ciężko, zakreślając nieustannie te same malutkie kółka;
11   2, IV |   trwożliwym drżeniu błyskające, nieustannie, monotonnie, srebrnie szemrały,
12   3, II |   podnosił, wszystkie spojrzenia nieustannie zwracały się na Justynę.
13   3, II |         a teraz tęsknotę. Mówiąc nieustannie patrzał na pochyloną nad
14   3, III|          niezwykły gwar. Długo i nieustannie turkotały tam koła, parskały
15   3, III|   trzymał rzemienne lejce, drugą nieustannie zdejmował z głowy granatową
16   3, III|   bryczek i koni, przesuwała się nieustannie jego granatowa czapka, wierzch
17   3, IV | nieustannym jego krokom wtórował nieustannie też dźwięczący, przyjemny
18   3, IV |         gaśnie człowiek ciężko i nieustannie smutny...~Mógł był odejść