Tom, Rozdzial

 1   1, III|      błyskawice", "gwiazdy losu", "mogiły" i tym podobne górności
 2   2, III|       takie... jakby pan Andrzej z mogiły powstał...~Blade źrenice
 3   2, IV |         płynąć?~Opowiedział, że do Mogiły z Korczyna i Bohatyrowicz
 4   2, IV |            Jan i Justyna stanęli u Mogiły, na której gdzieniegdzie
 5   2, IV |         Jan z głową odkrytą u stóp Mogiły stojąc zwolna wymówił:~Zupełnie
 6   2, IV |         siedziała jeszcze na stoku Mogiły utopiona w myślach i uczuciach
 7   2, IV |            Justyna i dlatego z tej mogiły uderzyły w nią strumienie
 8   2, IV |            i nie chcąc znać deptać Mogiły obchodziła ją dokoła ku
 9   2, IV | przedwiekowe grobowce i zapomniane mogiły. Czyżby przez głowę przemknęła
10   2, V  |           bardzo zmokła w deszcz z Mogiły wracając.~- Oho! - zadziwiła
11   2, V  |          tak wyśmiewali, do jednej mogiły położył się z jego bratem.
12   3, I  |          wiedzieć skąd, może z tej mogiły wznoszącej się w głębi boru,
13   3, II |           bez niego chyba potem do mogiły ścieknę. Najstarszy i pracowity,
14   3, II |              Kiedy złożycie mię do mogiły, będziecie z nią postępować,
15   3, II |          mię na mogiłę! Ależ ja za mogiły bardzo dziękuję... przede
16   3, II |    rzeczach rozmawiać nie podobna! Mogiły, złorzeczenia, tragedie!
17   3, III|            człowiek kładzie się do mogiły samym sobą nie stawszy się
18   3, III|            tym samym, które nas do Mogiły zawiozło.~- Dobrze!~Czółno