Tom, Rozdzial

 1   1, II |           nieszczęśliwymi... - z ledwie dostrzegalną ironią odparł
 2   1, III|        bardzo niepokoić może?- z ledwie dosłyszalną ironią zapytała
 3   1, III|         Korczyn opisywać miano i ledwie nieledwie dostawszy pieniędzy
 4   1, IV |   bladością okrytych i zmąconych ledwie dostrzegalnymi zmarszczkami,
 5   1, V  | rumianych i ogorzałych policzków ledwie krew nie wytrysnęła.~- A
 6   1, V  |         za dziedzińcem i lipami, ledwie widzialny z wysokiej góry,
 7   1, V  |      drzewami i kawałkiem ogrodu ledwie widzialnemu.~- Alżusia!
 8   1, VI |       podbiał, toczył się cichy, ledwie słyszalny szmer. Wtem coś
 9   2, II |   osunęła się znowu na pościel i ledwie dosłyszalnym głosem poprosiła:~-
10   2, II |           nie - powtórzył gość z ledwie spostrzegalnym i pierwszym,
11   2, V  |        pamięci nie bywało. Ludzi ledwie kiedy z chaty wychodzących
12   3, II |        młody człowiek - od ziemi ledwie odrosła, a już nudzi się!
13   3, II |       tak jak i Jan, wrócić miał ledwie nazajutrz. On, Michał, najprędzej
14   3, II |          nas rola bogaczów, a my ledwie ścieżeczką wąską przecisnąć
15   3, II |      jeszcze niedostałe trawy... ledwie do pasienia koni lub bronowania
16   3, III|         wpadł, gdzie kilka minut ledwie zabawił, po czym znowu na
17   3, III|       Pierwszemu drużbantowi zaś ledwie oczy z głowy nie wyskakiwały,
18   3, III|       potajemnego serce zjadało. Ledwie przywitał się z tym i owym;