Tom, Rozdzial

 1   1, III| Korczyński przeznaczał ojczysty Korczyn najmłodszemu ze swych dzieci,
 2   1, III|    bankowej raty... Wszakże już Korczyn opisywać miano i ledwie
 3   1, III|       lichwiarze sprzedadzą nam Korczyn i wraz z dziećmi pójdziemy
 4   1, III|     okolica szlachecka trzymały Korczyn w oblężeniu formalnym i
 5   1, III|  postawiliście siebie. Sprzedaj Korczyn, a ja dam tobie miejsce
 6   1, III|      ale także niezbyt obszerny Korczyn. Stopniowo i coraz prędzej
 7   1, IV |          Ja w strachu! Zniszczą Korczyn, myślę sobie, do góry nogami
 8   2, I  |        mi o naturze otaczającej Korczyn, o jakimś parowie nadniemeńskim
 9   2, I  |       dzień prawie dla Olszynki Korczyn opuszcza. I Marynia... taka
10   2, II |    wydatki, ciężary obarczające Korczyn, starania swe o zachowanie
11   2, III|       patrząc - z mimowolnym na Korczyn spojrzeniem dodała - można
12   2, V  | późniejsze życie moje wyciekło. Korczyn! oj! i domyśleć się teraz
13   2, V  |   zdarzało się, zdarzało się... Korczyn z wielkiego zrobił się małym
14   3, II |    Witold - że ojciec utrzymuje Korczyn w dziwnej całości i porządku.
15   3, II |    ostatnie szmery otaczającego Korczyn, ludzkiego życia.~Nazajutrz
16   3, III|      Korczyńscy może półtorasta Korczyn w swoim rodzie trzymają.
17   3, V  |    Nazajutrz wiele na raz gości Korczyn nawiedziło. Naprzód o dość
18   3, V  |          Facecja! niedługo cały Korczyn do Bohatyrowicz się przeniesie!