Tom, Rozdzial

 1   1, II |          z ożywieniem zapytywała: kim były gracje spotkane w polu,
 2   1, III|       żyję! Ani wygadać się przed kim, ani u kogo rady albo pociechy
 3   1, IV | powstających dojrzeć usiłowała, z kim dwie dorosłe i dwie niedorosłe
 4   1, IV |     przedstawionym; wiedząc więc, kim był ten, kto go teraz z
 5   1, V  |        żenił się - nie wiedzieć z kim... Pan Benedykt wpadał w
 6   1, V  |             była ona nie wiedzieć kim!~Obu dłońmi schwyciła się
 7   2, I  |          że pojedynkowałeś się! Z kim? o co?~Z ostrym, nerwowym
 8   2, I  |    cynizmu, gdy odpowiedział:~- Z kim? mniejsza o to! O co? wiesz?
 9   2, III|       nawet, raczej domyślił się, kim on był, i mimowolnym, instynktowym
10   2, V  |          i my wszyscy rozpoznali, kim ten zmarznięty oficer był...~
11   3, I  |        sił wzbiła się ku temu, za kim tęskniła, że wywołała jedną
12   3, I  |      nieraz zaczynała do tego, po kim strój ten nosiła. Przemawiała
13   3, II |       Widziu...~- Wiesz dobrze, o kim mówię... No, za tego welinowego
14   3, III|       końce. Podobno Domuntówna z kim innym już tak jak prawie
15   3, III|         biegnę! do usług! A kto z kim? Panno Kaźmiro! Panno Cecylio!
16   3, III|     siadaj, konik osiodłany!~Przy kim mnie porzucisz, mój Jasiu
17   3, V  |     zawołali:~- Co? kiedy? jak? z kim? z kim?~Justyna powstała.
18   3, V  |          Co? kiedy? jak? z kim? z kim?~Justyna powstała. Coś ją