Tom, Rozdzial

 1   1, II |              No, a jak powiem jej imię i nazwisko, to co będzie? -
 2   1, II |           oczach, upomniała się o imię i nazwisko gracji.~- Była
 3   1, III|         dźwięk głosu, z jakimi to imię i nazwisko wymówionymi zostały,
 4   1, IV |          do czoła podniosła. ~- W imię Ojca... - cicho do sąsiadki
 5   1, IV |           i z cicha wymówione swe imię. Zygmunt Korczyński szedł
 6   1, V  |           nie powinien, że ona, w imię Andrzeja, prosi o danie
 7   1, V  |         nim udział. Gdy wymawiała imię zginionego męża, chłodne
 8   2, II |     wszystkim dla Justyny, której imię wymawiał teraz z uszanowaniem,
 9   2, III|   przeleciało głośno wykrzyknięte imię, stado wróbli podjęło się
10   3, I  |     Uklękła i głośno zaczęła:~- W imię Ojca i Syna...~Odmawiała
11   3, I  |          temu podołać nie mogąc w imię sieroty po bracie pomocy
12   3, I  |       rzadko; drobiażdżki noszące imię świętości: obrazki, posążki,
13   3, II |         nie usłyszał, że ze czcią imię twojego brata wspomniałem!...~
14   3, II |   wzrokiem za nimi prowadził.~- W imię Ojca i Syna... a cóż ja
15   3, III| kwiecistsza...~A ku rzece, której imię mnóstwem ech rozlegało się
16   3, IV |          niech pani echu powie te imię, które dla pani najmilsze
17   3, IV | ciemniejszym powietrzu zabrzmiało imię:~- Janku!~Bór przeciągle,
18   3, V  |           wymówione za sobą swoje imię. Obejrzała się i zobaczyła