Tom, Rozdzial

 1   1, II |        kwadrans stół był już na dziesięć osób nakrytym i wszystko
 2   1, II |         na stole nakrycia.~- Na dziesięć osób, jak mamę kocham, na
 3   1, II |       osób, jak mamę kocham, na dziesięć osób nakryto! - piskliwie
 4   1, II |     panów - to osiem... a tu na dziesięć... czy kto jeszcze przyjedzie?~-
 5   1, III|         sta, choć wszyscy teraz dziesięć i dwanaście płacą z największą
 6   1, IV |         wzięło! Już chyba lat z dziesięć nigdzie w sąsiedztwie nie
 7   1, V  |         złożona i tak długa, że dziesięć osób rzędem na niej usiąść
 8   1, V  | sadzenia i starania. Gdyby pani dziesięć lat temu tu przyszła, obaczyłaby
 9   2, I  |        sprzedawała mniej więcej dziesięć pudów wełny. Był to jedyny
10   2, III|       Jaśmonta, Antolki ojca, w dziesięć lat po ślubie odebrał mi
11   2, III|     zaweźmiem się, to we dwie z dziesięć kop użniem Jankowi... Owszem.~
12   2, III|         sobie, jak o lat blisko dziesięć młodszego od siebie Witoldka
13   2, III|        białej, szarej szerści z dziesięć par oczu błyszczało na kształt
14   2, IV |      Inni daleko mniej mają: po dziesięć, osiem, pięć morgów, a i
15   2, IV |         strzałą poleci... minut dziesięć, i pod okolicą staniem.
16   2, V  |         najstarszy... może mnie dziesięć lat było, a jemu dwadzieścia,
17   3, I  |       wieku tak wygląda, za lat dziesięć najpewniej będzie otyłym.
18   3, III|   nieśmiały, który przemówił:~- Dziesięć lat krócej żyć chciałbym,