Tom, Rozdzial

 1   1, II |       i czulej na niego niż na drugiego patrzała. Nie był jednak
 2   1, II |     mała, od jednego brzegu do drugiego wioząca dwóch ludzi. Jeden
 3   1, III|  wyrabia? jednego zmienia tak, drugiego inaczej. Wiele on tam, ten
 4   1, VI |      mieli, piękniejszy był od drugiego, a od kolorów ich szat i
 5   2, II |  zaznajomi się. Prawdopodobnie drugiego środka użyje raczej niż
 6   2, III|       ołamków, i od jednego do drugiego przechodził z pługiem siejbą
 7   2, III|        Starzyńskim my jedne do drugiego chylili się jak dwa gołębie,
 8   2, III| aspirantem . Ale drugi... Tego drugiego poznał Anzelm wtedy dopiero,
 9   2, IV |      co w jednym człowieku dla drugiego taką przyjaźń wznieca, że
10   2, V  | grobowiec legendowej pary, i u drugiego końca widnokręgu smutną
11   3, I  |        sporą tekę rysunkową, u drugiego zwieszała się mała, przedziwnie
12   3, II |    nastał! - gromko zawołał. - Drugiego już znacznego gościa Bóg
13   3, II |  przyrodziwszy się, gniewliwy. Drugiego mnie Pan Bóg bałwana dał,
14   3, III|   popatrzyć. Aktorka! Jedno do drugiego, piękną fortunę we dwoje
15   3, III|        w spokojności, jedno od drugiego czerpiąc pocieszenie w przyjaźni
16   3, III|    jednego Domunta, a drugą na drugiego, coś do nich poszeptał,
17   3, III|     kilkanaście. Witold w roli drugiego drużbanta naprzód pannę
18   3, IV |     Jeden ją życiem opłacił... drugiego zawiodła ona tam, gdzie