Tom, Rozdzial

 1   1, II |   Tratwy przepłynęły, rybackie czółna znikły, samotność zaległa
 2   2, IV |    ławeczce w sam prawie dziób czółna wprawionej siedział, w wodę
 3   2, IV | omdlały owad z wiosła na brzeg czółna zsunął.~- Szkoda pracowitego
 4   2, IV |  pszczoły nieruchomo na brzegu czółna siedzącej.~Za wielkim trójkątem
 5   2, IV |      siłą zerwała się z brzegu czółna i z głośnym, tryumfującym
 6   2, IV |     atleta.~- Czemu Sargasa do czółna nie wziąłeś?~- Przeszkadza.~-
 7   2, IV |       rzekę, którą przypływały czółna i łodzie z jednej strony
 8   2, IV |       wyjdziem, wprost naszego czółna, i przez piaski już przechodzić
 9   2, IV |    wyrzucające. Jan skoczył do czółna, silnym pchnięciem z piasku
10   2, IV |    medytacji nie ma. Proszę do czółna siadać! - wymówił, a głos
11   2, IV |        bez śladu; podbiegła do czółna wskoczyła w nie i na dnie
12   2, IV |        do stóp, a sam u dzioba czółna stojąc wiosłem o wodę uderzył.
13   2, IV |       drzewa okolicy. Rybackie czółna stały już na piasku wybrzeża;
14   2, IV |   Ufała mu. Gdy stojąc u steru czółna, z brwią ściągniętą, z całą
15   2, V  |   śniegowych płatków osypywała czółna i siedzących w nich ludzi,
16   2, V  | przestrzeniach rozdzielających czółna; nie wiedzieć skąd się brała.
17   2, V  |       która ich głowy, odzież, czółna okrywała białością śniegu.~
18   3, III|        Niemen, bo już czajki i czółna przygotowałem... po całej