Tom, Rozdzial

 1   1, IV |       Krygował się, ramię jej do boku swego przyciskał, o czymś
 2   1, IV |        de toi! - tuląc się mu do boku i oczy ku niemu wznosząc
 3   1, IV |         się trochę niesmaku, a u boku świekry swej siedząca śliczniutka
 4   1, IV |       mocno, mocno tuliła się do boku swego męża i podnosiła ku
 5   1, VI | oszczepem i łukiem napiętym przy boku, by zawsze od dzikiego zwierza
 6   1, VI |       wiernie potem chodząc przy boku swej pani. Wszelako tam
 7   1, VI |         harfę, z łaskawą sarną u boku. Płynęła górą, potężna i
 8   2, III|          na te dwa wyrazy, co na boku wypisane.~- Andrzej Korczyński -
 9   3, I  | wyjątkiem ośmiu lat, które jej u boku męża i w jego domu upłynęły.
10   3, I  |         nie czynów. On, przy jej boku, pod jej czuwającym okiem,
11   3, I  | młodziutka kobieta tuliła się do boku męża, strojną głowę ku niemu
12   3, II |        mnie...~Spojrzał na nią z boku i filuternie.~- A teraz
13   3, II |      czapkę trzymał, spuszczał u boku. Kobieta, cienka, mizerna,
14   3, II |  odjeżdżający od ganku i nieco z boku w cieniu jaworów zatrzymujący
15   3, II |       mniemać będzie o tym, że u boku mego staniesz, cóż nas to
16   3, III|     włosów aż do ziemi spadał, u boku swego miała narzeczonego,
17   3, III|          huczeniami próbujący; z boku pomiędzy słupami wąskie
18   3, V  |     uczuła kłucie w łopatkach, w boku, w piersi, wszędzie, i tyle